Tag Archive: வெறும்முள்

காடு, விஷ்ணுபுரம், வெறும்முள்-கடிதங்கள்

அன்புள்ள ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு, வணக்கம். ‘காடு’ நாவல் சமீபத்தில் வாசித்து முடித்தேன். ஒரு பிரம்மாண்ட அனுபவத்தை எனக்கு அளித்தது. மிக்க நன்றி. உங்கள் வரிகளில் காடும் காடு சார்ந்த இடங்களும் என்னுள் புது பரிணாமம் பெற்றது. இனி நான் காட்டை நேரில் காண நேர்ந்தால் அங்குள்ள சிறு பூச்சிகளின் ஓசையைக் கூட என் மனம் தவறவிடாது. அணு அணுவாய் ரசிக்கத்தோன்றும். கிரியும் அய்யரும் ரசித்தது போல. நாவலில் காட்டு வாழ்கையையும் நகர வாழ்கையையும் ஆங்காங்கே ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவை …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/35603

வாசிப்பின் தடைகள் -கடிதம்

அன்புள்ள ஜெ அவர்களுக்கு, சற்றுமுன் வாசிப்பின் பெரும்தடை என்ற பதிலைப் படித்தேன்.அவரின் கேள்விக்கு நேர் எதிரான நிலை என்னுடையது..நானே இரண்டு நாட்களாகத் தீவிர மன எழுச்சியிலும் பின் குழப்பத்திலுமாகத் தடுமாறிக் கொண்டு இருந்தேன். நன்றி .அந்த பதிலில் இருந்தே எனக்கான பதிலையும் எடுத்துக்கொண்டேன். முதலாவது வெறும் முள் அளித்த தீவிர மன எழுச்சி..படித்த பின் இரவெல்லாம் உறங்கவே இல்லை உண்மையிலேயே உடம்பெல்லாம் ரத்தத்தோடு ஐசக் போலக் கருவறையை விட்டு வெளியேறத் துடிக்கும் மன எழுச்சியும்,முடியாமல் மூச்சு முட்டுவதாகவும் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/35112

வெறும்முள்-கடிதம்

ஜெ, இந்த கதை ‘சீசனிலேயே’ எனக்குப்பிடித்த கதை ‘வெறும்முள்’ . அறம் வரிசைக் கதைகளில் ஒரு ஒருமை இருந்தது. மயில்கழுத்து மட்டும்தான் கொஞ்சம் வேறுபட்டு நின்ற கதை. அவை எல்லாமே ஒரேபோன்று உணர்ச்சிகரமான, நேரடியான கதைகள். ஆனால் இந்த வரிசைக்கதைகளில் உள்ள ‘வெரைட்டி’ என்னை வியக்க வைக்கிறது. ஒவ்வொருகதையும் ஒவ்வொரு வகை. நிலம் போன்ற எளிமையான கட்டமைப்புள்ள கதை ஒருபக்கம். அம்மையப்பம் போல சிக்கலான குறியீடுகள் கொண்ட கதைகள் இன்னொரு பக்கம். கலைடாஸ்கோப் சுழன்றுகொண்டே இருக்கிறது. வெறும்முள் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/34989

வெறும்முள் [புதிய சிறுகதை]

சமேரியாவில் கோடைகாலத்தில் மது அருந்தாதவர்களை சோம்பேறிகள் என்கிறார்கள். இந்த பித்துப்பிடிக்கவைக்கும் வெயிலையும் அலையலையாகக் கிளம்பும் தூசுப்படலத்தையும் எதிர்கொள்ள ஒரேவழி குளிர்ந்து புளித்து நுரைத்துக் குமட்டச்செய்யும் யாயினை மண்குவளை நிறைய வாங்கி குடலை நிறைத்துக்கொள்வதுதான். அந்த கடும்துவர்ப்பு நாக்கில் குழைகையில் அபிசீனியாவிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட உலர்ந்த மிளகாயை நரநரவென்று கடித்துக்கொண்டு கண்ணீர் மல்கலாம். மெல்ல மெல்ல நம் உடல் குளிர ஆரம்பிக்கிறது. வெப்பத்தில் உலர்ந்து பறந்த எண்ணங்கள் ஈரமாகிப் படிய ஆரம்பிக்கின்றன. அதன்பின் நம்மால் வேலைசெய்ய முடியும். சிந்திக்க முடியும். …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/34886