Tag Archive: கருப்பி

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திநான்கு – களிற்றியானை நிரை – 1

பகுதி ஒன்று : ஆயிரம் காலடிச்சுவடுகள்-1 தொலைவுகள் அறியமுடியாதவை. ஆகவே ஊழ் என, சாவு என, பிரம்மமே என மயங்கச்செய்பவை. குழவிப்பருவத்தில் அருகே வந்தணையும் ஒவ்வொரு பொருளும் விந்தையே. அறியத் தந்து முற்றறியவொண்ணாது விலகி விளையாடுபவை. பொருட்களால் கவ்வி அழுத்தி மண்ணோடு பிணைக்கப்படுகிறது குழவி. ஒவ்வொன்றும் தானாகி ஒவ்வொன்றிலும் தங்கி மீள்கிறது. அப்போதும் ஒவ்வொரு கணமும் அதை தொலைவு ஈர்த்தபடியே இருக்கிறது. ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் விழிதூக்கி அது தொலைவைத்தான் பார்க்கிறது. அத்தனை குழவிகளும் கைநீட்டி ‘அங்கே அங்கே’ என்கின்றன. …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127902