Daily Archive: February 15, 2020

யா தேவி! [சிறுகதை]

Nancy Devi  Italy   நான் உள்ளே நுழைந்தபோது எல்லா ஆன்ஸெல் படுக்கையில் கண்மூடி படுத்திருந்தாள். என் கையிலிருந்த எண்ணைக்குப்பியை கீழே வைத்த ஓசை கேட்டு அவள் விழித்துக்கொண்டாள். என் காலடியோசைகளை பொதுவாக பிறர் கேட்பதில்லை.   அவள் கண்களைத் திறக்க சிரமப்பட்டாள். மூடிய கண்ணிமைகள் இரு பூச்சிகள் போல அதிர்ந்து துடித்தன. பின்னர் விழி பிளந்து அரைநோக்கில் என்னை பார்த்தாள். திடுக்கிட்டு எழுந்து அமர்ந்து ஆங்கிலத்தில் “யார் நீ?” என்றாள். அவள் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தாள்   “நான், வைத்தியன். …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/129209

எதிர்விமர்சனம் -கடிதம்

எதிர்விமர்சனங்களை தவிர்த்தல்… அன்புமிக்க ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,   எதிர்விமர்சனங்களை தவிர்த்தல்… மீதான என் பார்வை..   நலம். மிக்க நலத்துடன் இருப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.   கல்லூரி இறுதிவருடத்தில், வளாகத்தில் நிகழ்ந்த நேர்முகத் தேர்வில் எனது முதல்  பணிக்கான ஆணையை பெற்றேன். ஹைதராபாத்-சிகந்தராபாத் இரட்டை நகரின் மையத்தில் அமைந்திருந்த ஒரு ஐந்து மாடி கண்ணாடி கட்டிடத்தில் பணியிடம். சில நாட்கள் மச்சவதாரத்தில் இருந்து, இன்று  ஹுசைன் சாகர் ஏரியின் நடுவில், எழுந்து நின்று ஆசியளிக்கும் புத்தரின் பார்வையில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/128775

அம்மையப்பம் – கடிதம்

அம்மையப்பம் [புதிய சிறுகதை]   அன்பின் ஜெ,   நலம்தானே?   ”அம்மையப்பம்” மறுபடி படித்தேன். முதல்முறை 2013-ல் தளத்தில் வெளியான போது படித்தபோதே பச்சென்று மனதுக்குள் ஒட்டியிருந்தது. வெண்கடல் தொகுப்பில் எனக்குப் பிடித்த முதல் கதை. இரண்டாவதும் மூன்றாவதும் முறையே வெறும்முள்ளும், கைதிகளும்.   நண்பர் ஒருவருக்கு சமீபத்தில் அம்மையப்பத்தை ‘கண்டிப்பாகப் படிக்கவேண்டிய மிக நல்ல கதை’ என்று பரிந்துரைத்தபோது, படித்துவிட்டு “உனக்கு ஏன் இந்தக் கதை பிடித்திருந்தது?” எனக் கேட்டார். எனக்கு நானே மறுபடி …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/128330

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திநான்கு – களிற்றியானை நிரை – 77

பகுதி எட்டு : அழியாக்கனல்-1 தீக்ஷணன் வீட்டுக்கு வந்தபோது இரவு பிந்திவிட்டிருந்தது. அவன் அன்னை வாயிற்படியிலேயே அமர்ந்திருந்தாள். அவன் அவளை தொலைவிலேயே பார்த்தான். மையச்சாலை ஒளியில் மூழ்கி சிவந்த நதி என அலைகொண்டிருந்தபோதிலும் அவன் வாழ்ந்த தெரு அரையிருளில் இருந்தது. மையச்சாலையின் ஒளி கசிந்து அதன் இரு முனைகளிலும் பரவியிருந்தது. அவனுடைய வீடு முற்றிருளில் ஒற்றை பிறைவிளக்குச் சுடர் விழியென திகழ்ந்திருக்க கதவுகள் வாய்திறந்து அமைந்திருந்தது. அத்தெருவில் அவ்வேளையில் மானுடர் எவருமே இருக்கவில்லை. முற்றாக கைவிடப்பட்டதுபோல் அது …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/129765