Daily Archive: February 10, 2020

அழகியல்களின் மோதல்

அன்புள்ள திரு.ஜெயமோகன்,   பல ஆண்டுகளுக்கு முன், ஊமைச்செந்நாயில் உரையாடல்களின் நம்பகத்தன்மையை பற்றி ஒரு கடிதம் எழுதியிருந்தேன்.   அதன் பிறகு வந்து ஆண்டுகளில் அத்தகைய கேள்விகளை கேட்டவர்களை ‘உனக்குக் கிடைத்த தம்மாத்தூண்டு வாழ்வானுபவத்தை வைத்துக்கொண்டு இலக்கியத்தை அளந்து, உயிரை வாங்காதே‘ என்று (சரியாக)  காரமாக பலருக்கு பதில் சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.   ஆனால் எனக்கு அளித்த பதிலில் மிக தாட்சண்யமாக இவ்வாறு சொல்லியிருந்தீர்கள்:   படைப்பின் நம்பகத்தன்மை அல்லது யதார்த்தம் என்பது எப்போதுமே ஒரு பாவனை. அதன் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/129531

சுசித்ராவின் ஒளி – கடிதம்

ஒளி சுசித்ரா   அன்பின் ஜெ,]   நலம்தானே?   சுசித்ராவின் “ஒளி”…   மின்னல் மாதிரி “பளிச் பளிச்”-சென்று மனது “ஆஹா ஆஹா”-வென்று திறந்துகொண்டேயிருந்தது வாசிக்கும் நெடுகிலும்.   அழகர் கோவிலும், மீனாட்சி அம்மன் கோவிலும், ஆனைமலை கண்மாயும் சிறுவயதிலிருந்து இப்போது வரை எத்தனையோ முறை பார்த்தவைதான். மீனாட்சி அம்மன் கோவில் எத்தனை முறை போயிருந்தாலும் ஒருமுறை கூட மனம் பரவசப்படாமல் திரும்பியதில்லை. “இங்க ஏதோ இருக்கு…ஏதோ இருக்கு…அது என்ன…அது என்ன…?” என்ற கேள்வியுடன்தான் அங்கு …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/128327

சரியாகச் சொல்லப்பட்ட கதைகள்- காளீஸ்வரன்

[நரேந்திரன் மொழியாக்கம் செய்த இந்தக் கதையை சரியாகச் சொல்வோம் பற்றிய மதிப்புரை] என்னுடைய அப்பா, அவரது பள்ளிப்படிப்பை முடித்த பின்னர், வேலைக்காக காங்கேயம்பாளையத்தில் இருந்து கோபிக்கு சென்றார். பின்னர் ஈரோடுக்கு. அம்மாவை மணமுடித்த பின்னர் ஒரு மளிகைக்கடை வைத்துக் கொண்டு “செட்டில்” ஆனது அவிநாசிக்கு அருகில் இருக்கும் “திருமுருகன்பூண்டி”யில். நான் பிறந்தது, படித்தது, வளர்ந்தது, இப்போது வாழ்வது பூண்டியில்தான் என்றாலும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் “காங்கேயம்பாளையம்” செலவது என் பால்யம் முதற்கொண்டே தொடரும் பழக்கம். எனக்கு மனதளவில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/129687

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திநான்கு – களிற்றியானை நிரை – 72

பகுதி ஏழு : பெருசங்கம் – 4 சுதமன் தன் அறைக்கு மீண்டபோது உளநிறைவால் முகம் மலர்ந்திருந்தார். இடைநாழியினூடாக தனியாக மெல்லிய குரலில் தானறிந்த பழம்பாடல் ஒன்றை முனகியபடி நடந்தார். அவரை வழியில் கண்ட சம்வகை “என்ன, முகமெங்கும் மகிழ்ச்சி?” என்றாள். “இனி செய்யவேண்டியதொன்றும் இல்லை. அனைத்தும் அவற்றுக்குரிய இடங்களில் சென்றமைந்துவிட்டன” என்று சுதமன் சொன்னார். “இன்னும் சிக்கல்கள் உள்ளன, ஆனால் அனைத்தும் முறையமையும் என்னும் நம்பிக்கை வந்துவிட்டது.” ஆனால் சம்வகை “அது ஓர் உளமயக்கு. நாம் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/129719