Daily Archive: December 1, 2019

கொந்தளிப்பின் அழகியல்: பிரமிள் கவிதைகள் -4

கொந்தளிப்பின் அழகியல்: பிரமிள் கவிதைகள்-1 கொந்தளிப்பின் அழகியல்: பிரமிள் கவிதைகள் -2 கொந்தளிப்பின் அழகியல்: பிரமிள் கவிதைகள் -3 4. மீபொருண்மை கனவு பித்து   பிரமிளின் ஆன்மீகம் தர்க்கபூர்வமாக வெளிப்படுவதையே அவருடைய  மீபொருண்மை என்றேன். அதை இவ்வாறு வகுத்துக் கொள்ளலாம்.   அ.அது இந்து ஞான மரபின் மீபொருண்மை உலகைச் சார்ந்தது.   ஆ. அம்மரபின் படிமங்களையும் உருவகங்களையும் தன் தீவிரமான பிரக்ஞை மூலம் மறுஆக்கம் செய்து கொள்வது. தலைகீழாகக்திருப்பிக் கொள்வது   இ தன் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127789

லா.ச.ராவின் பாற்கடல் – வெங்கி

பாற்கடல் லா.ச.ரா அன்பு ஜெ,   அப்பா இறந்தபோது எனக்கு வயது பதினொன்று. பக்கத்து ஊர் சென்னம்பட்டி நாடார் நடுநிலைப் பள்ளியில் ஆறாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். நாங்கள் மூன்று பையன்கள். நான்தான் மூத்தவன். எனக்கடுத்து இரண்டிரண்டு வருட வித்தியாசங்களில் இரண்டு தம்பிகள். அப்பா பள்ளிக்கூட ஆசிரியர். தங்கை பெண்ணையே திருமணம் செய்து கொண்டவர். அம்மாவின் அம்மாவை நாங்கள் அத்தை என்று கூப்பிடலாம் என்றாலும், நாங்கள் பாட்டி என்றுதான் கூப்பிட்டோம். அப்பாவுக்கும், அம்மாவுக்கும் பனிரெண்டு/பதினான்கு வருடங்கள் வயது வித்தியாசம். …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127575

ஒரு சினிமாப் பேட்டி

  வழக்கமாக சினிமாப்பேட்டிகளை தவிர்த்துவிடுவேன். இதில் ஒரு தவறு நடந்துவிட்டது. வேறு ஒரு சேனல்காரர்கள் அவர்கள் தொடங்கி ஓராண்டு ஆகிறது, ஒரு வாழ்த்து வேண்டும், ஒருநிமிட ‘பைட்’தான் என்றார்கள். ஒப்புக்கொண்டேன். இவர்கள் அழைக்க அதை அவர்கள் என எண்ணி வரச்சொல்லிவிட்டேன். வந்தபின் தவிர்க்க முடியவில்லை   சென்னை ரெயின்ட்ரீ ஓட்டலில் எடுக்கப்பட்ட பேட்டி, ஓரளவு இலக்கியம் பற்றியும் கேட்டார்கள்.   ஜெ  

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127879

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திநான்கு – களிற்றியானை நிரை – 1

பகுதி ஒன்று : ஆயிரம் காலடிச்சுவடுகள்-1 தொலைவுகள் அறியமுடியாதவை. ஆகவே ஊழ் என, சாவு என, பிரம்மமே என மயங்கச்செய்பவை. குழவிப்பருவத்தில் அருகே வந்தணையும் ஒவ்வொரு பொருளும் விந்தையே. அறியத் தந்து முற்றறியவொண்ணாது விலகி விளையாடுபவை. பொருட்களால் கவ்வி அழுத்தி மண்ணோடு பிணைக்கப்படுகிறது குழவி. ஒவ்வொன்றும் தானாகி ஒவ்வொன்றிலும் தங்கி மீள்கிறது. அப்போதும் ஒவ்வொரு கணமும் அதை தொலைவு ஈர்த்தபடியே இருக்கிறது. ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் விழிதூக்கி அது தொலைவைத்தான் பார்க்கிறது. அத்தனை குழவிகளும் கைநீட்டி ‘அங்கே அங்கே’ என்கின்றன. …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127902