Daily Archive: October 31, 2019

மொழி- எல்லைகளும் வாய்ப்புகளும்

இருத்தலின் ஐயம் தொடர்ச்சி   நிஷாந்த் கடிதத்தில் மொழி குறித்து…   உண்மையென்பதே மாயச் சுடராக இருக்’கிறது’.இருக்கலாம்.மொழியாலும்,பிரஞ்ஞையாலும் அதுவும் நித்திய சுடரா’கிறது’.பிரஞ்ஞை உயிர் ஆற்றல்.மாயைக்கொரு சொட்டு பிரஞ்ஞை.திவ்ய சுடர். (இவ்வாறு இருக்’கிறது’.) //நம் பிரக்ஞைக்கு அப்பாற்பட்ட, நம்மால் ஒருபோதும் அறியவே முடியாத பொருள்வய உலகம் வெளியே இருக்கிறது. // This line of yours was depressing and at the same time delightful. ஒற்றை இலக்கணம் தான் உள்ளது.ஒற்றை இலக்கணத்தின் கிளைகளே மொழிகள்.புற உலகத் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127156

வாஷிங்டனில்…

  அன்புள்ள ஜெயமோகன்,   நீங்கள் சென்ற மாதம் வாசிங்டன் வந்த போது உங்களைச் சந்தித்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சி. இரண்டு நாட்கள் உங்களோடு வாசிங்டனில் சுற்றியது நல்ல அனுபவம். நீங்கள் 2015இல் வந்தபோது இருந்ததாக எனக்குத் தோன்றிய சிறு இறுக்கமும் இப்பொழுது இல்லை. முற்றிலும் இயல்பாக தோழமையோடு இருந்தீர்கள். இளைய வாசகர்களும் ஜெயமோகன், ஜெயமோகனென்று உங்களைச் சுற்றி குழைந்துவந்தார்கள். வெள்ளை மாளிகைக்கு அருகில் வாசிங்டன் கோபுர புல் வெளியில், மாலை வேளையில் அனைவரும் ஊர்ச் சுற்றி களைப்பாக …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127164

பூமணியை தொடர்தல்…

குருதி [சிறுகதை] நிலம் மதிப்ப்பிற்குரிய ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,   சமீபத்தில் தங்கள் வலைதளத்தில் மறுபிரசுரம் செய்யப்பட்ட  ‘குருதி’ சிறுகதையை வாசித்தேன். அதில் மையக் கதாப்பாத்திரமாக வரும் பெரியவரை வெக்கையிலும் வாசித்ததாக நினைவு. சுவாரசியத்திற்காக வெக்கையைப் புரட்டுகையில், அய்யா  பனைமரத்தின் அடியில் செலம்பரத்திடம் அந்தப் பெரியவரின் கதையைக் (ப. 99) கூறுகிறார். குருதி சிறுகதையில் வந்த அதே பெரியவர். நிலத்திற்காக அதே இரட்டைக் கொலை. சிறையில் அதே கம்பீரம்.  நீங்கள் சற்று மேலாக பெரியவரின் பின்புலத்தைக் கூறியிருக்கிறீர்கள். வெக்கையில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127161

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திமூன்று – நீர்ச்சுடர்-47

பகுதி ஏழு : தீராச்சுழி – 3 பூர்ணை குடிலுக்கு வெளியே முகமனுரையை கேட்டாள். “அரசியருக்கும் சேடியருக்கும் வணக்கம்” எனும் குரல் சற்று அயலாக ஒலிக்கவே சந்திரிகையிடம் விழிகளால் பார்த்துக்கொள் என்று காட்டிவிட்டு குடிலிலிருந்து வெளியே வந்தாள். அங்கு நின்றிருந்த மருத்துவர் அவளுக்கு முகமறியாதவராக இருந்தார். அவர் மீண்டும் தலைவணங்கி “நான் தங்களைத்தான் பார்க்க வந்தேன். அரசியர் இருக்கும் நிலையை நான் அறிவேன். தாங்கள் ஒருமுறை எங்கள் அரசியை வந்து பார்க்க இயலுமா?” என்றார். பூர்ணை திரும்பி …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/127251