Daily Archive: August 26, 2019

சில்லென்று சிரிப்பது

வைரமுத்துவின் அழகிய வரிகளில் ஒன்று ‘செங்காட்டுக் கள்ளிச்செடி சில்லென்று பூவெடுக்க’. ஒற்றைவரியில் ஒரு காட்சியும் கூடவே ஒரு தரிசனமும் நிகழும் அரிய வரிகளில் ஒன்று. வைரமுத்து தமிழ்ப்பாடல்களில் அதை அடிக்கடி நிகழ்த்தியிருக்கிறார். ஒரே சமயம் நாட்டாரிசைப்பாடல்களின் நீட்சியாகவும் நவீனக் கவிதையாகவும் நிலைகொள்ளும் வரிகள் அவை.   செங்காட்டைப் பார்த்தவர்கள் அறிவார்கள் அங்கே பூ என்பது மிக அரிய ஒன்று. மழைபெய்தால்கூட முள்தான் தளிர்க்கும். பூக்கள் விரிந்தால்கூட மிகச்சிறியவையாகவும், வண்ணம் குறைவானவையாகவுமே இருக்கும். பொட்டலில் கண்ணுக்குப்படும் பூ எருக்கு. …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/125321

பைரப்பாவின் தரவுகள்

  தரவுகள் என்னும் மூடுதிரை அன்புள்ள ஜெ   எஸ்.எல்.ஃபைரப்பா பற்றிய கட்டுரை [தரவுகள் என்னும் மூடுதிரை] வாசித்தேன். ஃபைரப்பாவின் படைப்புகளில் ஒரு மாறுதல்போக்கு உள்ளது. அல்லது தப்பான வளர்ச்சி என்று சொல்லலாம். அல்லது ஆரம்பம் முதலே அவர் ஒரு சமநிலையில்லாத பார்வையையே கொண்டிருக்கிறார் என்றும் சொல்லலாம். அவருடைய ஆரம்பகால படைப்புக்களில் அவர் மரபை கடுமையாக நிராகரிப்பவராக இருந்தார். அன்றைக்கு அவர் சம்பிரதாயங்களால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவராக இருந்தார். கிருகபங்கா நாவலில் வரும் சின்னப்பையன் அவர்தான். அன்றிருந்த கிராமியச் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/125387

துயரக்கீற்று- கடிதங்கள்

  அன்புள்ள ஜெயமோகன் சார், இங்கே நூலகத்தில் திரு அசோகமித்திரன் அவர்களின் சிறுகதை தொகுப்பை எடுத்து கை போன போக்கில் பிரித்து `காப்பி` என்ற கதையை வாசித்தேன். பார்க்க போனால் மிக எளிதான கதை. பதினான்கு வயதான மகனை வயிற்றுவலிக்கு ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருக்கிறார்கள். தாய் கூட இருக்கிறாள். மகன் மயக்கத்திலேயே இருக்கிறான். அவள் அவனை குறித்து கவலையாக இருக்கிறாள். ஆசிரியரின் படைப்புலகில் வரும் கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்து குடும்பம். மகனுக்கு குணமாக வேண்டும் என தாய் கவலையில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/125098

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திரண்டு – தீயின் எடை-57

அஸ்தினபுரியின் மேற்கே அமைந்திருந்த குறுங்காட்டில் விழிகளை முற்றிலும் இல்லாமலாக்கிய கூரிருளுக்குள் அஸ்வத்தாமன் முன்னால் செல்ல கிருபரும் கிருதவர்மனும் தொடர்ந்து சென்றனர். அஸ்வத்தாமன் செவிகளையும் தோலையும் விழிகளாக ஆக்கிக்கொண்டான். அவன் செல்லும் வழியை மட்டுமே நோக்கி பிறர் சென்றனர். அவர்களின் காலடியோசைகள் இருளுக்குள் ஒலித்து பெருகி அகன்றுசென்றன. சருகுகளுக்குள் சிற்றுயிர்கள் ஊடுருவி ஓடும் ஓசையும் தலைக்குமேல் பறவைகள் கலைந்து எழுந்து சிறகடித்து கூவிச் சுழலும் பூசலும் எழுந்தன. கிளம்பிய கணம் முதல் அஸ்வத்தாமன் ஒருகணமும் ஓய்வின்றி நடந்துகொண்டிருந்தான். அவர்கள் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/125270