Daily Archive: July 22, 2019

எழுத்தாளனும் சாமானியனும்

பிரபலஎழுத்தாளர் எனும் விசித்திர உயிரினம்- இசை கலை வாழ்வுக்காக – ஸ்ரீபதி பத்மநாபாவின் குடும்பத்திற்காக… அன்புள்ள ஜெ   இசை எழுதிய கட்டுரையை வாசித்தேன். அதிலுள்ள நுட்பமான உள்ளக்குமுறலை நான் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். இங்கே எந்த எழுத்தாளருக்கும் பணமோ புகழோ சமூக அடையாளமோ கிடையாது. சொல்லப்போனால் சராசரி மனிதர்களுக்கு இருப்பதைவிட அவர்களுக்கான இடம் ஒரு படி குறைவுதான். ஆனால் இச்சமூகத்தில் பெரும்பகுதியினர் அவர்களை வெறுக்கிறார்கள். தேவை ஏற்படும்போதெல்லாம் ஏளனம் செய்கிறார்கள். எந்த ஒருவிஷயத்திற்கும் வசைபாடுகிறார்கள்.   இணையத்தில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/124194

எழுதுபொருளும் எழுத்தும்

  மாயாவிலாசம்! எழுதும் முறை – கடிதங்கள் செல்பேசித் தமிழ் -கடிதங்கள்   அன்புள்ள ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,   மாயா விலாசம் கட்டுரையும் தொடர்ந்து வரும் எழுதும் முறை கடிதங்களும் சுவாரசியமாக உள்ளன.   பல வருடங்களுக்கு முன் படித்த ஒரு கட்டுரையிலிருந்து சில வரிகள்:   Sometime in 1882, Friedrich Nietzsche bought a typewriter—a Malling-Hansen Writing Ball, to be precise. His vision was failing, and keeping his …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/124159

ஆழிசூழ் உலகு – ராகவேந்திரன்

ஜோ டி குரூஸின் ‘ ஆழிசூழ் உலகு ‘ – கடலறிந்தவையெல்லாம்… ஜெயமோகன் ஓராயிரம் கண்கள் கொண்டு – சிறில் அலெக்ஸ்   அன்புள்ள ஜெ சமகால சமூக வரலாற்றுப் புதினம் எழுதுவதின் சிக்கல், அது உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாக குற்றம் சாட்டப்படும் வாய்ப்பு உண்டு. ஒவ்வொன்றையும் ஒரு தரப்பு என்று எடுத்துக் கொண்டு  மேலதிக விவாதத்தை சுய விமர்சனத்துடன் அணுகும்  அறிவியக்கம் நிலைகொள்ளும் காலம் வரையிலும் மிகுந்த கவனத்துடன் இதைக் கையாள வேண்டியுள்ளது.  அதிலும் தான் சார்ந்த …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/124143

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திரண்டு – தீயின் எடை-22

யுதிஷ்டிரன் திசையழிந்தவராக சரிந்துகிடந்த தேர்த்தட்டு ஒன்றை பற்றியபடி நின்றார். இளைய யாதவர் தேரிலிருந்து இறங்கி அவர் அருகே ஓடிவந்தார். “யாதவனே” என யுதிஷ்டிரன் விம்மினார். “என் கொடுங்கனவுகளில் எல்லாம் நான் கண்டது இதைத்தான். நான் அஞ்சியது இதை மட்டும்தான். என் மைந்தரும் உடன்பிறந்தாரும் மறைந்து நான் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறேன். நகுலனும் சகதேவனும்…” என்று இளைய யாதவரின் தோளைப் பற்றியபடி அரற்றினார். “அஞ்சற்க, அரசே. அவர்கள் உயிரிழந்திருக்க வாய்ப்பில்லை” என்றார் இளைய யாதவர். “என்ன சொல்கிறாய்? நானே கண்டேன்! …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/124209