Daily Archive: July 17, 2019

கதிரவனின் தேர்- 5

இந்தியப்பயணம் 21, பூரி   காலையிலேயே அய்யம்பெருமாள் வந்து புரி தேர்த்திருவிழாவுக்கு அழைத்துச்சென்றார். அவருடைய காரிலேயே சென்றோம். எங்களுக்கான அனுமதிச்சீட்டுகள் முன்னரே எடுக்கப்பட்டிருந்தன. நாங்கள் செல்லும்போது பெரிதாகக் கூட்டம் கண்ணுக்குப் படவில்லை. உண்மையில் நாங்கள் சென்றது கோயிலின் பின்பக்கம். கூட்டம் இருந்தது முன்பக்கம். தேரை பின்புறமாகச் சென்று அணுகினோம் செல்லும்வழியெங்கும் சந்தன நாமம் இட்ட பக்தர்கள் சென்றுகொண்டிருந்தனர். வடக்கு கிழக்கு பகுதியின் வைணவ மரபு அது. நாமம் மூக்கிலேயே தொடங்கிவிடும். சைதன்ய மகாப்பிரபுவின் பக்தர்கள் ஆடையை கச்சையாக …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/123952

நரம்பில் துடித்தோடும்  நதி – சுனில் கிருஷ்ணன்

ஒருதுளி இனிமையின் மீட்பு (2019 ஆம் ஆண்டு குமரகுருபரன் – விஷ்ணுபுரம் விருதுவிழாவில் நிகழ்ந்த சிறுகதை அமர்விற்காக எழுதப்பட்ட கட்டுரை – சுனில் கிருஷ்ணன்) பச்சை நரம்பு ஈழ எழுத்தாளர் அனோஜன் பாலகிருஷ்ணனின் இரண்டாவது சிறுகதை தொகுப்பு. வெளியான ஆண்டே இத்தொகுதி குறித்து பதாகை புதிய குரல்கள் பகுதியில் ஒரு விமர்சனக்கட்டுரையும், அவருடைய நேர்காணலும் இடம்பெற்றது. இவை ‘வளரொளி’ தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன. ஏறத்தாழ இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பின் அவருடைய தொகுப்பை மீள் வாசிப்பு செய்தபோது முந்தைய புரிதலில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/123854

மீள்வும் எழுகையும்

  அன்பிற்கினிய ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு, நான் விஷ்ணுப்பிரியா. எனது அப்பா அம்மாவின் பூர்வீகம் சிவகாசிக்கு அருகில் உள்ள செங்கமலம் நாச்சியார்புரம். அப்பா சீனிவாசகம், அம்மா சீனியம்மாள், அக்கா கீதா. அப்பாவின் வேலைநிமித்தமாக கென்யா, டான்சானியா உள்ளிட்ட கிழக்கு ஆப்பிரிக்க தேசத்தின் பெரும்பகுதியிலும், மும்பையில்  சில ஆண்டுகளும் கழிந்தது எனது பால்யகாலம். அப்பா தீவிர இறை நம்பிக்கையாளர். எனது சிறு வயதில் கென்யாவில் உள்ள சுவாமி நாராயணன் கோவிலின் நூலகத்தில் உள்ள புத்தகத்துடனும், கோவிலின் குளத்தில் துள்ளி விளையாடும் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/123826

‘வெண்முரசு’ – நூல் இருபத்திரண்டு – தீயின் எடை-17

துரியோதனனின் கால்கள் சேற்றிலிருந்து அடிமரங்கள்போல் எழுந்து நின்றதை பீமன் கண்டான். அவை சேற்றுக்குள் புதையப் புதைய நடந்தன. சேறு உண்ணும் உதடுகள்போல் ஒலியெழுப்பியது. கால்கள் எழுந்து அகன்றபோது புண் என திறந்து கிடந்தது. அதில் ஊறிய கரிய நீரின்மேல் மீண்டும் விழுந்தன வேறு கால்கள். அக்கால்கள் தன்னருகே வந்தபோது பீமன் மெல்ல புரண்டு அகன்றான். அவன் தன் உடலை தொட்டான் என்றால் அறிந்துகொள்வான். வேறெந்த உடலையும் அவனால் அறியமுடியாது. மீண்டும் கால்களை உந்தி பின்னகர்ந்து சேற்றுக்குள் அரையுடல் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/123936