Daily Archive: November 6, 2018

செவ்வல்லியின் நாள்

முன்பொருமுறை சுந்தர ராமசாமியிடம் பேசும்போது “தமிழில் பெரும்பாலான எழுத்தாளர்களின் ஆக்கங்களில் இயற்கைவர்ணனையே இருப்பதில்லையே, ஏன்?” என்று கேட்டேன். சிரிப்புடன் “வர்ணிக்க இயற்கை இருக்கணுமில்லியா?” என்றார். அது குமரிமாவட்டத்துக்காரரின் பெருமிதம்.   குமரிமாவட்டம் எப்போதுமே பசுமையானது. இரண்டு பெரிய மழைக்காலங்கள். குட்டிக்குட்டி மழைகள் மேலதிகமாக. இரண்டு மழைக்காலங்களுமே அழகானவை. ஜூன், ஜூலையில் தொடங்கும் முதல்மழைக்காலம் சீரான தொடர்மழை கொண்டது. அதன்பின் ஆடிச்சாரல் இருபதுநாள். பின்னர் வானம் தெளிந்து ஓணம். அக்டோபரிலேயே தொடங்கும் இரண்டாவது மழைக்காலத்தில் இடிகுறைவு. மழை தனித்தனியான …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/114755

கடைசி முகலாயன்: ஒரு மதிப்புரை

கடைசி மொகலாயன் –  வில்லியம் டேல்ரிம்பிள் –  தமிழில் இரா செந்தில்  –  எதிர் வெளியீடு   மூலத்தை படிப்பது போன்ற உணர்வைத் தரும் மொழிபெயர்ப்பு. நீளமான வாக்கியங்கள்  தில்குஷ் (மன மகிழ்ச்சி) தரும் ஒரு மொகலாய மாம்பழத்தோட்ட்த்தில் இருக்கும் இனிமையைத்தருகின்றன. ஆயினும் rechristine என்ற சொல்லை மறு கிறிஸ்துவமயமாக்கல் என்று தான் பெயர்க்க வேண்டுமா என்று தெரியவில்லை (மறுபெயரிடல் என்றிருக்கலாம்). ஈனர்கள் , மாயாதீதமான என்ற சொற்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன. இரண்டாவது Mystic இன் மொழியக்கம். முதல் சொல்லுக்கு இணையான மூலத்தில் உள்ள சொல்லைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.   …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/114645

கவிதைகள் கடிதங்கள்

முகுந்த் நாகராஜனின் குழந்தைகள் தற்குறிப்பேற்றம் அன்புள்ள ஜெ   சமீபத்தில் உங்கள் தளத்தில் வெளிவந்த சில கவிதைகளும் அவற்றைப்பற்றிய குறிப்பும் அருமையாக இருந்தன. கலாப்ரியாவின் கவிதைகளை நான் நேரடியாக ஒரு வர்ணனையாகவே வாசித்தேன். அவற்றை தற்குறிப்பேற்ற அணி என்று வாசிக்கமுடியும் என்பதும் அதுக்கு நவீனக்கவிதையிலே இடமுண்டு என்பதும் ஆச்சரியமானவையாக இருந்தன.   தற்குறிப்பேற்றம் என்றால் ஆசிரியரின் உள்ளக்குறிப்பை இயற்கைமேல் ஏற்றிச்சொல்வது. அதற்கு என்ன காரணம் என்றால் இயற்கையில் அவ்வாறு உள்ளடக்கம் என்று ஒன்றும் இல்லை என்பதுதான் என்று …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/114635

‘வெண்முரசு’ – நூல் பத்தொன்பது – திசைதேர் வெள்ளம்-58

சஞ்சயன் இரு விழிகள் மேல் பதிந்த நான்கு விழிகளால் நோக்கு பெருகி ஒவ்வொன்றையும் தொட்டும் அனைத்தையும் தொகுத்தும் குருக்ஷேத்ரப் பெருங்களத்தை நோக்கி சொல்பொழிந்துகொண்டிருந்தான். “கௌரவர்களிடம் என்ன நிகழ்ந்ததென்று தெரியவில்லை. அவர்கள் இதுவரை உள்ளூர சற்று அஞ்சிக்கொண்டிருந்தனர். அந்த அச்சத்திலிருந்து எதனாலோ அவர்கள் விடுபட்டனர். தளைச்சரடுகள் ஒவ்வொன்றாக அறுபட்டு கைகளிலும் கால்களிலும் நெஞ்சிலும் விடுதலையை உணர்ந்தனர். வீறிட்டுக்கூவியபடி கதைகளை சுழற்றிக்கொண்டு அவர்கள் களமெழுந்தனர்.” தன்னுயிர் பிரிவதைப்பற்றிய அச்சமல்ல அது. தங்களில் ஒருவர் வீழ்வதைப்பற்றிய அச்சம். அது இரும்புக்குண்டுபோல் அவர்களின் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/114588