Daily Archive: July 19, 2018

சிராப்புஞ்சியின் மாமழை

  மாமழை போற்றுதும் மாமழை போற்றுதும் நாமநீர் வேலி உலகிற்கு அவன் அளிபோல் மேல்நின்று தான்சுரத்தலான்     தனியாக கிளம்பிவிடுவது என்ற ஒருவகையான உளஎழுச்சி இப்போதெல்லாம் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. பேசப்பிடிக்கவில்லை என்பதும் எங்காவது வெறுமே இருக்கவேண்டும் என்று தோன்றுகிறது என்பதும்தான் காரணம். செயல்துடிப்புள்ள இளைஞர்களான நண்பர்களுக்கு என் அந்தமனநிலை சுமையாகிவிடக்கூடும் என்பதனால் தனிமை. என்னுள் உள்ள தனிமை ஒரு பனித்துளிபோலத் ததும்புவது. கொஞ்சம் அசைந்தாலும் உடைந்து விடும்.   சென்றமுறை சிரபுஞ்சி வந்தபோது வெறும்பாறையாகச் சிவந்துகிடந்தது. சிரபுஞ்சியில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/110935

ராஜ் கௌதமனின் உலகம்

  ராஜ் கௌதமனுக்கு விஷ்ணுபுரம் விருது   வெளிப்படைத் தன்மை மற்றும் மொழிநடை மூலமாகத் தன்னையே அன்னியனாக உணரும் நிலையை அடைய முடியும் என அவர் கருதியிருக்கலாம். அந்நிலையை அடைதல் என்பதற்குச் செய்யப்படும் தவமாகக் கூட இந்த எழுத்தையும் அந்த எழுத்துக்களை உருவாக்க எடுத்துக் கொண்ட காலத்தையும் கருதக்கூட வாய்ப்புக்களுண்டு. எழுத்தைத் தவமாகக் கருதுவது இந்திய ஆன்மீக மரபில் உள்ள ஒன்றுதான்   ராஜ் கௌதமனின் தன் வரலாற்று நாவல்கள் அ ராமசாமி     காலச்சுமையில் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/111319

பிழையின் படைப்பூக்கம் -கடிதங்கள்

பிழையின் படைப்பூக்கம் அன்புள்ள ஜெ   பிழை சிறுகதை பற்றிய கடிதம் வாசித்தேன். நான் உங்களுக்கு எழுதவில்லை. ஆனால் என் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான கதை பிழை. ஏனென்றால் என் மொத்த வாழ்க்கையே இரண்டு பிழைகளால் ஆனது. ஒன்று எனக்கு நன்மை செய்தது இன்னொன்று தீங்கு செய்த்து என நினைக்கிறேன். ஆனால் அதைக்கூட நான் இப்போது சொல்லமுடியாது. அது நன்மையா தீங்கா என்பதை காலம் போனால்தானே சொல்லமுடியும்?   பிழை கதை பல அடுக்குகள் கொண்டது. சென்றுபோன …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/111083

‘வெண்முரசு’ – நூல் பதினெட்டு – ‘செந்நா வேங்கை’ – 49

பானுமதி முதற்காலையில் காந்தார அரசியரை சந்திக்கும்பொருட்டு அணியாடை புனைந்துகொண்டிருக்கையில் அமைச்சர் வந்திருப்பதாக சேடி வந்து சொன்னாள். அப்போதுதான் அவள் அனுப்பியாகவேண்டிய ஓலைகளின் நினைவை அவள் அடைந்தாள். அமைச்சரை சிறுகூடத்தில் காத்திருக்கும்படி பணித்துவிட்டுச் சென்று சிறுபீடத்தில் கால் நீட்டி அமர்ந்தாள். அங்கு காத்திருந்த கற்றுச்சொல்லிகள் அவளைச் சூழ்ந்து அமர்ந்தனர். விழிமூடி விரைந்த சொற்களால் அவள் செய்தியை சொல்ல அவர்கள் ஓலையில் எழுதிக்கொண்டனர். அவளுடைய தாழ்ந்த குரலும் அதனுடன் இணைந்துகொண்ட எழுத்தாணியின் ஓசையும் மட்டுமே அறையில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. நகரெங்கும் அனுப்பி …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/111206