Daily Archive: July 7, 2018

இயல்புவாதத்தின் வெற்றியும் எல்லைகளும்- கே.என்.செந்திலின் ‘சகோதரிகள்’

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் நாங்கள் ஒரு பயணத்தில் கேரளத்தின் சிறிய உணவகம் ஒன்றின் அருகே வண்டியை நிறுத்தினோம். ஏதோ சத்தம் வந்துகொண்டிருந்த்து. நண்பர்கள் இறங்கிச்சென்று அந்தப்பழுதை ஆய்வுசெய்ய நான் நடந்து அருகே இருந்த அந்த உணவகத்தின் மரபெஞ்சில் அமர்ந்தேன். அது உச்சிப்பொழுது. உணவகம் காலையோடு சரி. அங்கே ஓர் அம்மாவுக்கும் மகளுக்கும் சிறுபூசல் நிகழ்ந்துகொண்டிருத்து. சற்றுக்கழித்து அப்பெண்ணின் கணவர் வந்தார். மேலும் சில உரையாடல்கள். அவர் வசைபாடியபடி வெளியே வந்து இருசக்கர வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு சென்றார். கார் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/110952

ரயில்மழை -கடிதங்கள்

ரயில்மழை அன்புள்ள ஜெ, எதனை உண்மை….இந்த வரியை நான் ஒரு நூறுமுறையாவது திரும்ப திரும்ப படித்திருப்பேன் , ஒவ்வொருமுறை படிக்கும் போதும் என்னுள் கண்டடைந்த திறப்பை வார்த்தைகளால் கூற இயலவில்லை;  மீண்டும் ரயில்மழை கட்டுரையை படிக்கப்போகிறேன்…… இவற்றை எச்சொற்களால் விவரிப்பது. எழுதுவதில் உள்ளத்தைச் சொல்வது எத்தனைக் கடினமோ அதைவிடக் கடினம் புறத்தைச் சொல்வது. நிறங்களை, வடிவங்களை சொல்ல மொழியால் இயலாது. ஒன்றை பிறிதொன்றால்தான் சொல்லமுடியும். கண்டுகேட்டு அறியும் பருவுலகை உவமைகள் வழியாக மட்டுமே சொல்லமுடியும் என்பது எவ்ளவு …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/110775

அறிவின் வலைப்பாதை

அன்புள்ள ஜெ புறவய அறிவின் கட்டுமானத்தை தொகுத்தும் துளைத்தும் காட்டும் ஒரு வலைப்பக்கம் காணக்கிடைத்தது, க்ளிக் செய்து ஜூம் செய்துகொண்டே செல்லலாம். மேலைப்பார்வையில் விக்கிபீடியாவில் இருப்பதை செய்திருக்கிறார். http://www.thingsmadethinkable.com/item/fields_of_knowledge.php மார்க் ஜெப்ரி என்பவர் தன்னார்வமாக செய்துகொண்டிருக்கிறார். இன்னொரு படம், இளமையின் படைப்பூக்கம் பற்றி நீங்கள் சொல்வதை சற்று சந்தேகப்பட வைக்கிறது :)) http://www.thingsmadethinkable.com/item/at_what_age_do_we_do_our_greatest_work.php  

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/110817

‘வெண்முரசு’ – நூல் பதினெட்டு – ‘செந்நா வேங்கை’ – 37

லட்சுமணனும் உபகௌரவர்களும் சென்று வஞ்சினம் உரைத்து மறுபக்கம் செல்லும்போதுதான் குண்டாசி விகர்ணனை பார்த்தான். அவன் இறுகிய முகத்துடன் அசையாமல் நின்றிருந்தான். துரியோதனன் விகர்ணனை பார்த்தான். அவன் விழிகள் ஒருகணம் சுருங்கி பின் மீண்டன. துச்சாதனன் ஏதோ சொல்ல உடலெழப்போனபோது மெல்லிய உறுமலால் அதை துரியோதனன் நிறுத்தினான். அனைத்து விழிகளும் விகர்ணனில் பதிந்திருந்தன. விகர்ணன் திரும்பிவிடுவான் என்று குண்டாசி ஒருகணம் எண்ணினான். ஆனால் அவன் ஏன் வந்தான் என்ற எண்ணம் மீண்டும் எழுந்தது. அரண்மனை முற்றத்திலிருந்து கிளம்பும்போது விகர்ணனை …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/110877