Daily Archive: March 25, 2018

நல்லிடையன் நகர் -1

அருண்மொழியின் ஊராக இருந்தாலும் திருவாரூர்,மன்னார்குடி போன்ற ஊர்களை நான் தவிர்க்கக் காரணம் அங்கே செல்ல ரயில் இல்லை என்பதே. திருச்சி வரை ரயிலில் செல்லலாம். ஆனால் நள்ளிரவில் சென்று இறங்கி விடியவிடிய காத்திருந்து பேருந்தில் ஏறவேண்டும். இங்கிருந்து நேரடியாக பேருந்துகள் உண்டு. ஆனால் கூடுமானவரை பேருந்துகளைத் தவிர்ப்பது என் வழக்கம்.முதுகுவலிதான் காரணம். படுத்துக்கொண்டே செல்லும் பேருந்துகள் பரவாயில்லை. ஆனால் பேருந்திலேறியதுமே பதற்றம் வந்து சிறுநீர் கழிக்க இறங்கி ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் வழக்கம் உண்டு. ரயிலில் அந்தச்சிக்கல் இல்லை. …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/107541

வாசிப்பு

  அன்பு வணக்கங்கள்.   தங்கள் கடிதம் கண்டு மிக மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.  அதிலும் நீங்கள் உங்கள் அலைபேசி எண்ணையே பகிர்ந்தது ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி! என்னுடைய தொடர்பு பட்டியலில் உடனேயே பெருமையுடன் சேர்த்துக் கொண்டேன்! ஆனாலும் உங்களை நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டு பேச என் இலக்கியத் தகுதி குறித்த தாழ்வு மனப்பான்மை தடுத்தது (கூடவே தவறான நேரத்தில் கூப்பிட்டுத் தொந்தரவு செய்து விடுவோமோ என்ற பயமும்!). என்றேனும் ஒரு நாள் அந்த எண்ணை அழைக்கும் தைரியம் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/107369

இடைவெளி -கடிதங்கள்

இமையத் தனிமை – 3 இமையத் தனிமை – 2 இமையத் தனிமை -1 அன்புள்ள ஜெயமோகன்,   நீங்கள் யார், என் வாழ்க்கையில் உங்கள் இடம் என்ன என்று இந்த பதிமூன்று நாட்களில் தெரிந்து கொண்டேன்.பகலில் என் நேரத்தை என் பேத்தியோடு பகிர்ந்து கொள்ள நேர்வதால்,அதிகாலையில் அலாரம் வைத்து எழுந்து உங்கள்தளத்துக்குள் செல்வேன்.இந்த பதிமூன்று நாள் மவுனம் என்னை மிகவும் பாதித்து விட்டது.     “தினம் பூட்டிக் கிடக்கும் கோவில் கருவறையைக் கண்டு திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன்.இரண்டு நாட்களாக வெளிக் கதவையும் …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/107493

வெண்முரசு–நூல் பதினேழு-‘இமைக்கணம்’-1

ஒன்று : காலம் திரேதாயுகத்தில் இது நிகழ்ந்தது. வெண்ணிறமான சிற்றுடலும் சிவந்த துளிக்கண்களும் கொண்ட தியானிகன் என்னும் சிறுபுழு தன் துளையிலிருந்து வெளியே வந்து நெளிந்து அங்கே அமர்ந்திருந்த பிரபாவன் என்னும் சிட்டுக்குருவியை நோக்கி தலைதூக்கியது. பிரபாவன் தன் மணிவிழிகளை உருட்டி அதை நோக்கியது. கூரிய சிறுஅலகைத் திறந்து ஆவலுடன் சிறகடித்து அதை நோக்கி வந்தமர்ந்து கொத்துவதற்காக குனிந்தது. ஆனால் தியானிகன் தலைதாழ்த்தவோ விலகிச்செல்லவோ இல்லை. தலைநிமிர்ந்து நோக்கி அச்சமின்றி நின்றது. அந்தத் துணிவை அதற்குமுன் குருவிகளோ …

மேலும் »

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/107399