«

»


Print this Post

ஜோதி பாஸு


அன்புள்ள ஜெயமோகன் ,

              மறைந்த முதுபெரும் தலைவர்  ஜோதிபாசு  பற்றி தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் ?  சமீபத்தில் சண்டே இந்தியனில் ஜோதிபாசு பற்றிய கட்டுரையில் (ஜோதிபசு ஏன் இந்தியாவிற்கு தேவையில்லை http://www.thesundayindian.com/31012010/storyd.asp?sid=8422&pageno=1

 ) அவரைப் பற்றி  முற்றிலும் ஒரு எதிர்மறையான சித்திரமே கிடைத்தது . இருபத்தி ஏழு வருடங்கள் ஆட்சி செய்தவர் இவ்வளவு அலட்சியமாக இருந்திருப்பார் என நம்ப முடியவில்லை.


shankaran e r

 

அன்புள்ள சங்கரன்

ஜோதி பாஸ¤வின் மரணச்செய்தி என்னை வருத்தமுறச்செய்தது. ஏனென்றால் சிறுவயது முதலே அவரைப்பற்றிக் கேட்டு வளர்ந்திருக்கிறேன். எங்களூரில் அவரது நினைவாக ஜோதி என்று ஆணுக்கோ பெண்ணுக்கோ பெயரிடுவது சாதாரணம். என் அக்காவின் [ பெரியம்மா மகள்:] பெயர்கூட ஜோதிதான்.

ஆனால் கடந்த பத்தாண்டுகளாகவே நான் உறுதியான கருத்தியல்களை ஐயப்படுபவனாக இருந்துகொண்டிருக்கிறேன். மார்க்ஸியம் மற்றும் அதன் விளைபொருளாகிய ஸ்டாலினியம் ஆகியவற்றின் உலகளாவிய பங்களிப்புகளைப் பற்றி ஆழமான ஐயம் எனக்கிருக்கிறது. ஜோதி பாசு ஓர் உறுதியான ஸ்டாலினிஸ்ட் என்பதே என் கணிப்பு.

மறைந்த ஜோதி பாஸ¤வின் உண்மையான பற்று எதில் என்ற கேள்வியை எனக்குள் கேட்டுக்கொண்டால் குழப்பமே எஞ்சுகிறது. அவரை மனிதாபிமானி என்று சொல்ல முடியாது. வறியவர்களின் தோழர் என்றும் சொல்ல முடியாது. வசதியான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். உயர்தரக் கல்வி பெற்றபின் லண்டனில் சட்டம் பயின்று பாரிஸ்டர் பட்டம் பெற்றவர். தொழிற்சங்க அரசியல் வழியாக இடதுசாரி இயக்கத்துக்கு வந்தவர். அவர் கல்கத்தாவுக்கு வெளியே எங்குமே வாழ்ந்ததில்லை. கல்கத்தா அல்ல வங்கம். கல்கத்தா  மாபெரும் பண்பாட்டு பாரம்பரியம் கொண்ட நகரம். வங்கம் மிகவும் பிற்பட்ட ஒரு மாநிலம்.

பாஸ¤வின் முதல் விசுவாசம் அவர் நம்பி ஏற்ற கோட்பாட்டுக்கே என்றுதான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அந்தக்கோட்பாடு தவறிழைக்கும் என்று அவர் நம்பவில்லை. அதை முரட்டுத்தனமாக முன்வைப்பவராக இருந்திருக்கிறார். அதற்காக எதையும் செய்யலாம் என்று எண்ணியிருக்கிறார். ஆனால் பாஸ¤ அவரது மார்க்ஸிய-ஸ்டாலினியக் கோட்பாட்டை தொடர்ச்சியாக சமரசம் செய்பவராகவும் இருந்திருக்கிறார். அந்தச் சமசரம்கூட அக்கோட்பாட்டை புதிய காலமாற்றத்துக்கு ஏற்ப தக்கவைத்துக்கொள்வதற்காகவே.

வங்க அரசியல் குறித்து தெற்கே நமக்கு ஒன்றுமே தெரிவதில்லை. நாமறிந்தது பதவிக்கு வந்த காலம் முதல் ஒருபோதும் தோல்வியுறாமல் இன்றுவரை வங்கத்தில் மார்க்ஸியக் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சியை பாஸ¤ அதிகாரத்தில் வைத்திருக்கிறார் என்பதே. அதன் பின்னால் உள்ள குன்றாத மக்கள் செல்வாக்கே அவரது சாதனையாக இப்போதும் சொல்லப்படுகிறது. அதற்குக் காரணமாக  வங்கத்துக்கு அவரது பங்களிப்புகள் இருந்தன என்று.

எண்பதுகளின் இறுதியில் நான் கல்கத்தாவிலும் வங்க கிராமங்களிலும் பயணம் செய்தபோது கண்ட நேரடி உண்மை முற்றிலும் மாறானது. வங்க கிராமங்கள் அளவுக்கு கல்வி,போக்குவரத்து,உட்கட்டுமானம் எல்லாவற்றிலும் வளர்ச்சி மங்கிய ஊர்களை பிகாரில்கூட பார்க்க முடியாது. கிராமியப் பொருளியலே சிதைந்து கிடக்கிறது அங்கே. தமிழகத்தின் எந்தக் கிராமத்திலும் நாம் புதியவீடுகளையே எண்ணிக்கையில் அதிகமாகக் காணநேரும். ஆனால் வங்காளக் கிராமத்தில் ஒரு புதியவீடு என்பது மிக அபூர்வமான காட்சி. தொழில்கள் இல்லை. வணிகம் அனேகமாக உறைந்துவிட்டிருக்கிறது. அரசின் பொருளியல்நிலையே பரிதாபகரமாக, ஊழியர்களுக்கு ஊதியம்கூட கொடுக்கமுடியாதநிலையில் உள்ளது.

சண்டே இண்டியன் கட்டுரையின்படி கடந்த முப்பதாண்டுகளில் அங்கே 30 000 தொழில்நிறுவனங்கள் நலிந்து மூடப்பட்டுவிட்டிருக்கின்றன. 27 000 நிறுவனங்கள் நலிந்தவை என அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்தியாவில் நலிந்த நிறுவனங்கள் அதிகமான மாநிலமே வங்கம்தான். மூடப்பட்ட சணல் ஆலை ஊழியர்களுக்கு அளிக்கப்படவேண்டிய வைப்புநிதி 1977 முதல் இன்று வரை அளிக்கப்படவில்லை. இன்று அதன் மதிப்பு  200 கோடி. மேற்குவங்கமளவுக்கு பொருளியல் ரீதியாக சீரழிந்த இன்னொரு மாநிலமே இந்தியாவில் இல்லை.

இந்தியாவில் 100 பரம ஏழை மாவட்டங்கள் கண்டடையப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் 13 மாவட்டங்கள் மேற்குவங்கத்தைச் சேர்ந்தவை. அங்கேயுள்ள முக்கியமான மாவட்டங்கள் 18 தான். அவற்றில் 13 வறுமைக்கோட்டுக்கு கீழே உள்ளன. இன்று கேரளம் முழுக்க அடிமட்டக்கூலி வேலைக்கு வங்காளிகள் வந்து குவிவது கேரளத்து மார்க்ஸிஸ்டுகளைச் சங்கடப்படுத்துகிறது என்கிறார்கள். சமீபத்தில் மீண்டும் சில நாட்கள் வங்கத்திற்குள் சென்றபோதும் அதே நிலையையே கண்டேன்.

அதையும் மீறி எப்படி மார்க்ஸிஸம் அங்கே கோலோச்சுகிறது? நெருக்கடி நிலைக்காலத்தில் சித்தார்த்த சங்கர் ரேயின் அடக்குமுறை ஆட்சி இடது தீவிரவாதிகளை கொன்றொடுக்கியது. வங்கத்தில் மட்டும் 50000 பேர் கொல்லப்பட்டதாக தகவல். வங்கத்தின் மனதில் பதிந்த அந்த ரணம் அங்கே காங்கிரஸை முழு நிராகரிப்புக்குக் கொண்டுசென்றது. விளைவாக  1977ல் பாஸ¤ அதிகாரத்துக்கு வந்தார் என்பது ஒரு பாடம்.

இன்னொரு பாடமும் உள்ளது. இதுவே இன்னமும் வரலாற்றுச்சார்பானது. 1971ல் இந்தியா-பாகிஸ்தான் போருக்குப் முன்னர் கிழக்கு வங்காளத்தில் அங்குள்ள முஸ்லீம்களால் இந்துக்கள் கொடுமையாக தாக்கப்பட்டார்கள். அங்கிருந்து மாபெரும் அகதிப்பிரவாகம்  கிளம்பி வங்கத்துக்குள் வந்தது.

‘வங்கம் எல்லா வங்காளிகளுக்கும் தாய்மண்’ என்பதே மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அப்போது முன்வைத்த கோஷம். 1960 முதல் வங்கத்தில் இடதுசாரி கூட்டணி ஆட்சிதான் இருந்தது. அனால் ஒருகட்டத்தில் வங்கத்தில் அகதிகளின் எண்ணிக்கை மூன்றில் ஒரு பங்காகியது. அவர்கள் மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை ஆதரித்தார்கள்.  ஆகவேதான் 1977ல் மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி  தனிப்பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சிக்கு வர முடிந்தது. 

1977 ல் முழு பெரும்பான்மையுடன் பதவிக்கு வந்த முதல் பத்துவருடம் உபரி நிலங்கள் மற்றும் அரசு நிலங்கள் கைப்பற்றப்பட்டு அவை அகதிகளாக வந்த மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டன. அந்த நிலச்சீர்த்திருத்தமே மேற்குவங்கத்தின் நிலையான மார்க்ஸிய ஆட்சிக்குக் காரணம் என்று  கேள்விப்பட்டேன். 

அதன் பின்னர் மிக உறுதியான கட்டுக்கோப்புள்ள ஒரு அதிகார அமைப்பு ஒன்று அங்கே உருவாகியது என்கிறார்கள். 1989ல் நான் சந்தித்த பல மேற்குவங்க இதழியல் – இலக்கிய நண்பர்கள் ஏற்கனவே இருந்த உயர்சாதி நிலவுடைமை ஆதிக்கமும்,  மார்க்ஸியக் கட்சியும் , தொழிற்சங்கங்களும்,  அரசாங்க அதிகாரமும் முழுமையாகவே ஒன்றாக இணைந்து விட்டன என்றும் அந்த அதிகார அமைப்பு தேர்தல்களை முழுமையாகவே தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்திருப்பதனால் மேற்குவங்கத்தேர்தல்முறை என்பதே ஒரு மோசடி என்றும் சொன்னார்கள்.

அப்போதுதான் மரிச்சபி [ Marichjhapi ] படுகொலைகளைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். ஆனால் அன்று அது ஆதாரங்கள் இல்லாத ஒரு பொதுக்கூற்றாகவே சொல்லப்பட்டது. அந்தப் பெயர்கூட என் நினைவில் நிற்கவில்லை. சமீபமாக நண்பர் ஷாஜி அதைப்பற்றி சொல்லி இணைய ஆதாரங்களை அளித்தார். வங்காளத்தில் ஒருகட்டத்தில் எதிர்கட்சி ஊடகங்கள்கூட மரிச்சபி குறித்து பேசமுடியாத நிலை இருந்தது. தமிழகத்தில் மரிச்சபி பற்றி ஒரு வரிகூட எழுதப்பட்டதில்லை. இப்போது இணையம் ஆதாரங்களை அள்ளிக் கொட்டுகிறது.

1971ல் இந்தியாவுக்குள் நுழைந்த வங்கதேச அகதிகளில் கணிசமானோர் தலித்துக்கள். மேற்குவங்கத்தில் பிற்பட்ட மற்றும் உயர்சாதி அகதிகளே ஆதரிக்கப்பட்டார்கள். தலித்துக்களை இந்திய அரசு மத்தியபிரதேசத்தில் தண்டகாருணியத்திலும் அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளிலும் கொண்டு சென்று தங்க வைத்தது.

‘தங்கள்’ ஆட்சி வந்தபோது தண்டகாருணியத்தில் இருந்த தலித்துக்கள் திரும்ப தங்கள் சொந்த மண்ணான மேற்கு வங்கத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். அவர்கள் பல இடங்களில் உபரி நிலங்களையும் சதுப்புகளையும் கைப்பற்றி விவசாயம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். இவர்களுக்கும் ஏற்கனவே மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்களாக ஆகிவிட்டிருந்த உயர்சாதி அகதிகளுக்கும் இடையே பூசல்கள் வெடித்தன. இத்தகைய பூசல்களில் ஒன்றே மரிச்சபி. அங்கே தண்டகாருண்யத்தில் இருந்து குடியேறிய 30 000 தலித் அகதிகள் குடியேறி வேளாண்மைசெய்ய ஆரம்பித்தார்கள். 

1978- 1979ல்  மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரும் போலீஸ¤ம் இணைந்து மரிச்சபியை தாக்கினார்கள். கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை வருடம் மரிச்சபி முழுமையாக துண்டிக்கப்பட்டது. எந்த தொண்டுநிறுவன அமைப்புகளும் உள்ளே செல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை. செய்திகள் முழுமையாகவே மறைக்கப்பட்டன. நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட துப்பாக்கிச்சூடுகள் நடந்ததாகவும் கிட்டத்தட்ட 200 பேர் வரை கொல்லப்பட்டிருக்கலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது. மரிச்சபி முழுமையாகவே காலிசெய்யப்பட்டது. Jagadis Chandra Mandal எழுதிய  Marichjhapi: Naishabder Antaraley (Marichjhapi: Beyond silence), Sujan Publications, Calcutta; 2002 என்ற நூல் இந்த தகவல்களை விரிவாகவே பேசுகிறது.

நான் இப்போது இணையத்தில் இத்தகவல்களை வாசிக்கும்போது இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன் நான் வங்காளத்திந் மூத்த இதழாளர்களிடமிருந்து கேள்விப்பட்ட கிராமப்புற யதார்த்தம் உண்மைதானா என்று எண்ணிக்கொள்கிறேன். இன்றுவரை இந்த விஷயங்களுக்குள் முழுமையாகச் சென்று ஆராய என்னால் இயலவில்லை. எழுதப்பட்ட வரலாறுகள் கொஞ்சம்தான். காரணம் நமது ஊடகம் எப்போதுமே இடதுசாரி சாய்வுள்ளது. மேலும் வங்காளிகள் இதைப்பற்றிப் பேச வெட்குவார்கள்.

ஜோதிபாஸ¤வின் மரணச்செய்தியுடன் இந்த எண்ணங்கள் என்னை சூழ்கின்றன. அசாதாரண அறிவுத்திறனும் நேர்மையும் கொண்டிருந்த மனிதர். ஆனால் அவரது சாதனைகள் என்ன? துரதிருஷ்டவசமாக ஒரு காலாவதியான கோட்பாட்டை அவர் உறுதியாக நம்பினார். கோட்பாட்டின் சுமையால் வங்கம் அழிந்தது என்பதே உண்மை.

அவதார் படத்தில் ஒரு மாபெரும் ரோபோவுக்குள் அதை இயக்கியபடி செல்லும் மனிதர் இருப்பதைப்போல எனக்கு பாஸு தோற்றமளிக்கிறார்.அனைத்து வகையிலும் பாஸ¤ ஒரு ஸ்டாலின். ஸ்டாலினைப்போலவே கோட்பாட்டைக் கொண்டு ஓர் உறுதியான அமைப்பை அவர் உருவாக்கினார். அந்த அமைப்பு ஒரு மகத்தான யந்திரம். அது தவிர்க்க முடியாமல் உருவாக்கிச் சென்ற அழிவுகளை அவர் வழிநடத்த வேண்டியிருந்தது, நியாயப்படுத்தவேண்டியிருந்தது. மறைக்க வேண்டியிருந்தது.

ஜோதிபாஸ¤ கொஞ்சம் ஜனநாயக நம்பிக்கை கொண்டவராக இருந்திருக்கலாம். கொஞ்சம் கோட்பாட்டுக்கு வெளியே வந்து சிந்தித்திருக்கலாம். அவ்வளவுதான் சொல்லத்தோன்றுகிறது. மிகுந்த வருத்தத்துடன். 

http://empireslastcasualty.blogspot.com/2009/08/marichjhapi-west-bengal-india-communist.html

http://blog.insightyv.com/?p=864

தொடர்புடைய பதிவுகள்


Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/6438

10 comments

2 pings

Skip to comment form

  1. GK

    ஜெ, உங்களின் ஜோதி பாசுவைப் பற்றியான பார்வை எல்லா மார்க்சிய தலைவர்களுக்குமே பொருந்தும் என நினைக்கிறேன். இன்றும்கூட மிகுந்த நேர்மையான தலைவர்களை மார்க்சிய இயக்கங்களில் மட்டுமே காணமுடிகிறது. அரசியல் காரணங்களுக்காக எல்லாவித சமரசங்கள் செய்துகொண்டாலும், சொந்த வாழ்க்கையில் எப்போதும் போலவே எளிமையாய் இருக்கும் மார்க்சிய தலைவர்கள் ஒரு – oxymoron தான். மேலும், ஜோதி பாசுவைப் போலவே இத்தலைவர்கள் தாங்கள் ஆளும் மாநிலங்களில் எந்தவித பெரிய முன்னேற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை. ஆச்சரியம் என்னவெனில், நீங்கள் குறிப்பிட்ட ஸ்டாலினிசத்தை இன்னும் இத்தலைவர்கள் கெட்டியாக நம்பி இருப்பதுதான். இன்றுகூட தமிழ்நாட்டில் ஒரு நேர்மையாளருக்கு மட்டுமே வாக்களிக்க யாரேனும் விரும்பினால், மார்க்சிய கட்சிகளை தவிர வேறு கட்சிகளில் ஒரு நேர்மையாளரை பார்ப்பது அரிது.

    – govardhanan

  2. சங்கரன்

    அரசியல் காரணங்களுக்காக கொள்கைகளை சமரசம் செய்யும் போதே நேர்மையை அவர்கள் இழந்து விடுகின்றனர். பிறகு சொந்த வாழ்க்கையில் அதை கடைபிடித்தால் என்ன பிடிக்காவிட்டால் என்ன? இப்படிப் பட்ட போலித் தனத்திற்கு அப்பட்டமாக ஊழல் செய்பவர்களே எவ்வளவோ மேல் .

  3. bala

    வங்காளம் செல்லும் போதெல்லாம் 1950 களிலேயே உறைந்து விட்ட இந்தியா போலொரு உணர்வே ஏற்படுகிறது. சொன்னால் வங்காளிகள் கோபித்துக் கொள்வார்கள். அவர்களின் அடுத்த முதல்வராக மமதா வரும் சாத்தியம் அதிகம். ரயில் துறை தப்பித்துக் கொள்ளும் என்றாலும், வங்காளம் பாவம்

  4. K.R அதியமான்

    அன்புள்ள ஜெ,

    கல்கத்தா, சிங்கப்பூர், ரங்க்கூன் நகரங்களின் சமீப கால வரலாற்றை ஒப்பிட்டு நான் முன்பு எழுதிய பதிவு இங்கு பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைகிறேன் :

    http://nellikkani.blogspot.com/2009/03/blog-post.html
    கல்கட்டா, ரங்கூன், சிங்கப்பூர் : ஒரு ஒப்பீடு

  5. kalyaanan

    அன்புள்ள ஜெ

    சணல் தொழிலாளர்களுக்கு பிராவிடன் ஃபன்ட் நிதி அளிக்கப்படாத விஷயத்தை ஏதோ விளையாட்டு மாதிரி சொல்லிவிட்டு சென்றுவிட்டீர்கள்

    1. இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினையின்போது ஒரு அபத்தம் நடந்தது. சணல் ஆலைகள் இந்தியாவில் இருந்த மேற்கு வங்கத்தில் அமைந்திரிந்தன. சணலுற்பத்தி கிழக்கு வங்கத்திலே. ஆகவே சணல் தொழில் நலிய ஆரம்பித்தது. அதை சமன் செய்ய நிறைய நடவடிக்கைகளை அரசு எடுத்தது. சணல் இறக்குமதி கூட செய்தார்கள். ஒன்றும் சரியாக வரவில்லை

    2 அந்த நேரத்தில்தான் நைலான் வந்தது. சணலே தேவையில்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டது

    3 அத்துடன் சணல் உற்பத்திக்கு அதிக நீர் தேவை என்பதனால் அது குறைக்கப்பட்டது

    விளைவாக சணல் ஆலைகள் அழிந்தன. இந்த ஆலைகளிலே வேலைபார்த்த ஊழியர்களின் சம்பளத்தில் இருந்து சணல் ஆலை முதலாளிகள் மாதாமாதம் பிடித்து வைத்து அரசிடம் ஒப்படைத்த பணம்தான் நாம் பேசுவது. இது 1977ல் 9 கோடி ரூபாய்

    வேலையிழந்து வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஊழியர்களுக்கு இது உடனடியாக அளிக்கப்படவில்லை. நிதிச்சுமை என்று சொல்லி பான்டு பத்திரம் அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்தப்பத்திரங்களை பணமாக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை

    இப்போது 33 வருடங்கள் தான்டியும் இன்னமும் பணம் அளிக்கப்படவில்லை. வட்டியுடன் அந்த தொகை 200 கோடி. அந்த ஊழியர்கள் எல்லாம் செத்து சுண்ணாம்பாக ஆகியிருப்பார்கள். அவர்களைந் அம்பியிருந்தவர்கள் நடுத்தெருவில் பிச்சைக்கு அலைந்திருப்பார்கள்

    அந்த பணத்தை இனிமேல் கொடுக்கலாம் என்றாலும் பலவகை சிக்கல்கள். முதல் விசயம், அந்த வாரிசுகளின் கையில் அந்த பான்டு கிழியாமல் இருக்கவேண்டும். அந்த் வாரிசுகளுக்கு அடையாளம் நிரூபிக்க படவேண்டும். வார்சு சிக்கல்களும் இருக்கும். ஆகவே அந்தப் பணத்தை இனிமேல் கொடுக்கவே முடியாது

    ஆகவே பணம் அரசிடம் பத்திரமாக இருக்கிறது.

    இந்தமாதிரி வேறெந்த மாநிலத்திலாவது நடந்தால் தோழர்கள் என்ன சொல்வார்கள் என்று சிந்தித்து பாருங்கள்

  6. coimbatorebalu

    அன்புள்ளத்தை தேடுகிற மோகன்
    அறிவால் பகுத்து உணர மட்டுமே முடியும் . படைப்பு என்பது தோழர்களின் தர்கவாதம் கோட்பாட்டால் அழிந்துபோய் செயலின்றி வெறும் பேச்சு ஆனது .காலம் கம்முநிசம் கட்சியை காங்கிரஸ் இடம் ஒப்படைக்கும் -௨௦ வருசங்களுக்கு ஜோதிபாசு தவிர தோழர்கள் ? வேறு யார்ரும் ஆட்சி செய்ய இல்லையா ? அன்பு அரசியலில் எப்போதும் இல்லை ““““““““““““““““ அடக்குதல் மட்டுமே உண்டு . COIMBATOREBALU

  7. Dhandapani

    அன்புள்ள எழுத்தாளர் அவர்களுக்கு!
    நலமா?
    ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத தலைவர் ஜ்யோதிபசு மறைந்து விட்டார் என்று ஞானி எழுதிய குமுதக் கட்டுரை என்னை இரண்டு வாரங்களாக அமைதி இழக்கச் செய்திருந்தது. அவர் மறைவைப் பற்றி அல்ல. ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத என்ற சொற்றொடர்தான். நான் ஜோதி பசு வின் அரசியல் அறிவு எளிமை நேர்மை குறித்து விவாதிக்கவில்லை. மேற்கு வங்கத்தில் நிலவும் வறுமை, அங்கு நடக்கும் அடக்கு முறை குறித்து எனக்கு வருத்தம் உண்டு. நம் தமிழகம் எவ்வளவோ மேல் என்ற எண்ணம் எனக்கு உண்டு. காமராஜர் ஞானிக்கு நினைவுக்கு வரவில்லையா? அப்துல் கலாம் மீது விமர்சனம் தொடுக்கும் அவர் , கலாம் எளிமையானவர் என்பது தெரியாதா? கலாமை சந்தித்த என் விஞ்ஞானி நண்பர்கள் கூறியிருக்கிறார்கள் அவரின் எளிமை பற்றி. எளிமை என்பது லுங்கியும் சிறிய வீட்டில் வசிப்பது என்பதல்ல. ஒருவரை எளிதில் அணுகும் முறையே. இந்த கட்டுரை படித்ததும் மன அமைதி அடைந்தேன். மாற்றம் வரும் அப்போது மேற்கு வங்கமும் வளரும்.

  8. ஜெயமோகன்

    அன்புள்ள ஜெயமோகன்,
    அகதிகளின் ஓட்டுக்களின் மூலம் ஆட்சியைப் பிடித்த பிறகு ஒரு உறுதியான அதிகார அமைப்பின் மூலம் ஆட்சியை ‘தக்க வைத்துக்’ கொண்ட மார்க்சிஸ்டுகளின் தந்திரம் அயர வைக்கிறது.மரிச்சபி பற்றியும் இப்போது தான் கேள்விப்படுகிறேன். இன்னும் என்னால் இதை நம்ப முடியவில்லை. கம்யுனிஸ்ட்கள் , லாலு பிரசாத் அளவுக்கு இவ்வளவு கேவலமாக இறங்குவார்கள் என்னும் உண்மை அதிர வைக்கிறது. இந்த பிழைப்புக்கு அவர்கள் பேசாமல் நேர்மையாக ஏதேனும் பூர்ஷ்வ கட்சியில் சேர்ந்து விடலாம்..
    சண்டே இந்தியனின் கட்டுரையை படித்த பின்பு கூட ஊடகங்களின் ‘நம்பகத்தன்மை’ காரணமாக அதை முழுதாக நம்பவில்லை. ஆனால் நீங்கள் கூறியவற்றிலிருந்து பார்த்தால் அவர் ஒரு பக்கா சந்தர்ப்ப வாதி என்பது உறுதியாகிறது. மக்களைப் பற்றி சிறிதும் அவர் கவலைப்பட வில்லை என்பதும் தெளிவாகவே தெரிகிறது. பின் தொடரும் நிழலின் குரல் நாவல் படித்த போது வீரபத்ர பிள்ளையின் தவிப்பு கற்பனை என்ற அளவில் புரிந்தது. ஆனால் இப்போது அது உண்மையிலேயே நன்றாக புரிகிறது.

    பின் தொடரும் நிழலின் குரல் இப்போது மிக நன்றாக எனக்கு கேட்கிறது :(

    shankaran e r

  9. Ramachandra Sarma

    கம்யூனிசமும் ஒரு நம்பிக்கை என்றே தோன்றுகிறது. இதை சித்தாந்தம், கோட்பாடு என்று சொல்வது ஏற்கமுடியவில்லை. அவர்கள் நம்புவதெல்லாம் நடக்கவா போகிறது நம்பிக்கைத்தானே. எவ்வளவோ நம்பிவிட்டோம்… இதை நம்பமாட்டோமா?

  10. ஜெயமோகன்

    Shaji: http://musicshaji.blogspot.com/2009/10/blog-post.html

    Put this link in the jothy basu post if possible

  1. இடதுசாரிகளுக்கு ஒரு வாய்ப்பு

    […] மார்க்ஸியமும் தலித்துக்களும் ஜோதிபாசு […]

  2. நிதீஷ்

    […] ஜோதிபாசு […]

Comments have been disabled.