«

»


Print this Post

அந்த பார்வையாளர்கள்


என்னுடைய இணையதளத்தில் நேற்று வருகைப்பதிவு கிட்டத்தட்ட நாற்பதிவு சதவீதம் அதிகரித்திருந்தது. மனுஷ்யபுத்திரனுக்கும் எனக்குமான மனக்கசப்பு குறித்து நான் பதிவு போட்ட நாள்முதல் அது எகிறியபடியே செல்வதைக் காண்கிறேன். இப்போதிருக்கும் வருகை எப்போதுமே இருந்ததில்லை. தமிழில் வெளிவரும் பிற இலக்கிய இணையதளங்களை விடவும் மிகஅதிகம் என்று அலெக்ஸா காட்டுகிறது.

உபரியாக வரும் கும்பலில் அத்தனைபேரும் வந்து அந்த மனக்கசப்புக் கட்டுரையையே வாசித்துச் செல்கிறார்கள். அதனுடன் வெளிவந்துள்ள புத்தகங்களைப்பற்றிய இடுகைகளுக்கெல்லாம் வழக்கமான வருகைகள் மட்டுமே உள்ளது. ஏன் சர்ச்சைக்குள்ளான அந்த இலக்கியவிமரிசனக்கட்டுரையைக்கூட அதிகம்பேர் உள்ளே சென்று வாசிக்கவில்லை. இத்தகைய கட்டுரைகளுக்கு உள்ள வழக்கமான வாசிப்பு மட்டுமே. 

அந்தக்கட்டுரையை எழுத எனக்குக் காரணமிருந்தது. என் வாசகர்களுக்கு என் தரப்பை நான் சொல்லவேண்டியிருந்தது. என் எண்ணங்களையும் நோக்கங்களையும் விளக்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் என் இணையதளத்துக்கு எப்போதுமே வராத, இதற்கெனவே வந்து வாசிக்கக்கூடிய, இந்த நாற்பது சதவீத உபரி வாசகர்களுக்கு இதில் என்ன தேவை இருக்கிறது?

இந்த இணையதளத்தில் எத்தனை கனமான விஷயங்கள் உள்ளன. எத்தனை ஆர்வமூட்டும் விஷயங்கள் உள்ளன. அரசியல், சினிமா, இலக்கியம், வாழ்க்கைவரலாறுகள், ஆன்மீகம், சமூக ஆராய்ச்சிகள், விவாதங்கள், நகைச்சுவைக்கட்டுரைகள்… எதிலுமே எந்த ஆர்வமும் இல்லாமல் இதற்கு மட்டுமே ஆர்வம் கொண்டு வரும் இந்த நாற்பது சதவீதம் வாசகர்களுக்காக பரிதாபப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை. இவர்களின் மனநிலைதான் என்ன?

கிட்டத்தட்ட ஒரு கோழிச்சண்டை பார்க்கும் குதூகலம். இதில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் இலக்கியக் கருத்துக்கள் , விழுமியங்களைப்பற்றிய கவலைகள் எதுவுமே இவர்களுக்கு பொருட்டல்ல. அப்படி அவர்கள் எண்ணியிருந்தால் அந்த விஷயங்களுக்காகவும் வந்திருப்பார்களே. இவர்களைக் கவர்வது சண்டை மட்டுமே. இன்னும் மாறி மாரி வசைபாடிக்கொண்டிருந்தால் இன்னமும் அவமதித்துக்கொண்டிருந்தால் இவர்களின் உள்ளம் உவகை கொள்ளும்போலும்

இதன்பின், ”என்னசார் ரைட்டர்லாம் சண்டை போட்டுட்டிருக்காங்க…சொசைட்டிக்கு என்ன சார் இதனாலே பிரயோஜனம்?” என்று ஆர்வமாக சலித்துக்கொள்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன். இந்தக்கும்பல்தான் இணையத்தின் பெரும்பாலான பக்கங்களை வசைவெளியாக மாற்றுகிறது. தீவிரமான நம்பிக்கையுடன் எழுத வருபவர்களைக்கூட கோமாளிகளாக ஆக்குகிறது. எங்கே பூசல் நிகழ்கிறதோ அங்கே இவர்கள் கூடி விடுகிறார்கள். இதனால்தான் ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் எவரையேனும் வசைபாடுவதை இணையத்திற்கான தொழில்நுட்ப உத்தியாகவே கொண்டிருக்கிறார்கள் போலும்.

ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இந்தக்கும்பலுக்கு வேறு ஏதேனும் கலாச்சார அக்கறைகள் உண்டா? எதையாவது வாசித்துப்பார்ப்பார்களா? பெரும்பாலும் மௌமனாகவே வந்து பார்த்துவிட்டுச் செல்வார்கள் போலும். இந்தக்கும்பலை இணையதளம் நோக்கி இழுப்பதன்மூலம் ஒருவர் அடையப்போவதுதான் என்ன? இவர்களால் ‘ஹிட் எகிறுதுங்கோ’ என்று ஒருவர் மகிழ்ந்தாரென்றால் அவர் பெரிய மூடராகவே இரூக்க வேண்டும். அதைவிட, இந்த மாதிரி விஷயங்களுக்காக தங்கள் ஓய்வுநேரத்தைச் செலவழிக்கும் இந்தக்கும்பல் தங்களையே ஆன்மீகமாக கறைப்படுத்திக் கொள்கிறது

இந்த ஆசாமிகள் என் இணையதளம் பக்கமே வராமல் செய்ய வேண்டும் என்றுதான் நினைக்கிறேன். பொழுதுபோக்குக்காக, ‘சும்மா’ படிக்க வரும் எவரும் இங்கே இனிமேல் நுழையவே கூடாது. அதுதான் இலக்கு. இப்போதிருக்கும் பாதிப்பேரையாவது கழித்துக்கட்டுவது. பார்ப்போம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

  • தொடர்புடைய பதிவுகள் இல்லை

Permanent link to this article: https://www.jeyamohan.in/6193

10 comments

Skip to comment form

  1. naveen

    ஜெ, நீங்க அந்த கும்பலோட மனநிலைய ரொம்ப second guess பண்ணுரீங்கனு நெனைக்குரன். என்னோட கணிப்பு, உங்களோடு அந்த பதிவு பல ப்ளோக்குகள்ள லிங்க் பண்ணப்பட்டிருக்கணும்; அந்த ப்ளோக்குகள் வழியா வந்தவங்கனால உங்க வருகை பதிவு எகிறியிருக்கணும். உங்க ப்ளோக்ல trackback feature இருந்ததுன்னா, யார்-யாரு அந்த பதிவ லிங்க் பண்ணியிருக்காங்கன்னு பாத்தீங்கனா தெரியும்.

    உங்க நேயர்கள நீங்க பொருக்கி எடுக்கணும்னு நெனைசீங்கனா அதுக்கு ப்ளாக் சரியான ஊடகமா? newsletter தான் சரியா வரும், இல்லீங்களா?

    முச்சந்தியில நின்னு சண்ட போட்டுட்டு கூட்டம் கூடுதேனு சங்கடப்பட்ட எப்படி, சொல்லுங்க?

  2. ஜெயமோகன்

    அன்புள்ள நவீன்,

    எழுத்து என்பதே முச்சந்தியில் நிற்பதுதான். அங்கே ரகசியமே கிடையாது. அதற்கு துணிந்தவனே எழுத முடியும். ஒரு சமூகம் தன்னைத்தானே ஆராய்வதர்கு தன்னை மாதிரியாகக் கொடுப்பவனே எழுத்தாளன். அவனது பல பலவீனம் இரண்டுமே அவன் எழுத்து வழியாக வெளிப்படும்

    இந்த இணையதளமே ஒரு பெரிய ‘நியூஸ் லெட்டர்’ தான் கிட்டத்தட்ட 2000 பதிவுசெய்த பேருக்கு இது மின்னஜ்சல் அனுப்புகிறது

    கண்டிப்பாக இது வாசகர்களைப் பெருக்கியிருக்கிறது.

    ஜெ

  3. Krishnan_D

    J,
    You really need not worry about such people. The surge in traffic is temporary. Once you start writing the ‘heavy’ stuff, they will automatically go away. Your core readership will continue to increase slowly and steadily. So, you do not have to go out of your way to kick out these idiots who are only interested in gossips and fights. The best way to treat them is to remain indifferent.

    Just my two cents.

  4. ratan

    அன்புள்ள ஜெ.,

    சந்தேகமில்லாமல், எழுத்தாளர்கள் ரெண்டுபட்டால் அது வாசகர்களுக்குக் கொண்டாட்டம் தான். உங்கள் எழுத்துக்களைப் படிக்கும் அதே தீவிரத்துடன் உங்களைப் பற்றி வரும் எதிர்மறை விமர்சனங்களையும் வாசித்து வருகிறேன். ஒருவகையில் என்னை சமநிலையில் வைத்திருக்க இது உதவுகிறது. குறைபாடு என்னவென்றால், ஆழமான ஒரு விமர்சனம் அபூர்வமாகவே காணக் கிடைக்கிறது.

    “புரட்சியில வர்ற அழிவுகளையும் அடக்குமுறையால வர்ற அழிவுகளயும் உங்களால வகைபிரிக்க முடியலை” என்று கந்தர்வன் சொன்னது ஒரு சிறந்த எதிர் விமர்சனம். சாரு போன்ற கோமாளிகளின் இணையத்தளத்திற்கு உங்களைப் பற்றிய எதிர் விமர்சனங்களுக்காகவே நான் செல்கிறேன். இது தவறா என்று தெரியவில்லை; ஆனால் ஆழமான கட்டுரைகளை ஒரு நகைச்சுவைக் கட்டுரை மூலம் நீங்கள் சமன் செய்வது போல, ஒரு எழுத்தாளர் மேல் இருக்கும் ஆழமான சிந்தனைச் சார்பை இதன் மூலம் நான் சமன் செய்து கொள்கிறேன்.

  5. Parthiban

    அன்புள்ள ஜெ
    நான் முதலில் அனந்த விகடன்ல வந்த MGR சிவாஜி பற்றிய கட்டுறை மற்றும் அதன் விமர்சனத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு உங்கள் ப்ளாக்கை படிக்கச் தேடினேன் தேடி வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். பிறகு டைம்ஸ் இன்றுவில் வந்த உங்கள் கட்டுரைக்கு பிறகு உங்களை தீவிரமாக வசிக்க ஆரம்பிதேன். இன்று உங்களால் எனக்கு இல்லகியம் மிது பற்று ஏற்பட்டு அதிக இல்லகிய புத்தகங்களை தேடுகிறேன். காந்தி மேல் இருந்த இடுபாடு சில புத்தகங்களால் குறைய ஆரம்பித்த நாள்களில் உங்களது எழுத்துகள் எனக்கு காந்தி மீதும் காந்தியம் மீதும் மிண்டும் வலுவான, தெளிவான நம்பிக்கையை எனக்கு ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. எனது சிந்திக்கும் வழிமுறையை மிண்டும் ஒரு பாதையில் உங்கள் எழுத்துகள் மாற்றி இருக்கின்றன. இதை எல்லாம் ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் நானும் ஒரு வகையில் சண்டையை வேடிக்கை பார்க்க வந்த கும்பலில் ஒருவன்தான். பிறகு உங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு உங்கள் இணைய வாசகனாக இருகிறேன். நீங்கள் பில்ட்டர் செய்ய ஆரம்பிக்கும் பொது என்னை போல் ஒருவருக்கு முதலில் உங்களின் எழுத்துகள் அறிமுகம் ஆகாமல் போகலாம். அதலால் உங்களின் பில்ட்டர் செய்யும் திட்டத்தை ஆதரிக்க முடியவில்லை.

    பிழைகளுக்கு மற்றும் எழுத்து நடை பிழைகளுக்கு மனிக்கவும்.

    அன்புடன்
    பார்த்திபன்

  6. selva

    ஜெ, நான் உங்கள் இணையதளத்தை சாரு நிவேதிதா மூலம்தான் அறிமுகம் செய்துகொண்டேன். சிங்கப்பூரில் வேலைசெய்த நாள் முதல் நான் அவரது இணையதளத்தை வாசித்து வருகிறேன். அங்கே அவர் வந்தபோது நேரிலும் பார்த்தேன். ஆரம்பத்தில் குமுதம் விகடன் போன்ற வழ வழ எழுத்துக்களுக்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் ஒரு ஜாலியான அரெஸ்டிங் ஆன எழுத்தாக தோன்றியது தப்புத்தாளங்களுக்கு பின்னாடி சலித்துவிட்டது. இருந்தாலும் அவ்வப்போது போய் பார்ப்பேன். அப்படித்தான் உங்களை அறிமுகம் செய்துகொண்டேன். அவர் எழுதிய மம்மி ரிட்டர்ன்ஸ் வழியாக என்று சொன்னால் கோபித்துக்கொள்ள மாட்டீர்கள் அல்லவா>

    கல்லூரியிலே படிக்கும்போது சுந்தர ராமசாமி அசோகமித்திரன் எல்லாம் விரும்பி வாசித்திருந்தேன். ஆனாலும் உங்கள் இணையதளம் கஷ்டமாக்வே இருந்தது. காரணம் இதிலே உள்ள தூய தமிழ் கலைச்சொற்கள்தான். ஆனால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வாசித்து இப்போது என்னுடைய மிகப்பிடித்தமான எழுத்தளராக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். வேடிக்கை பார்க்க வருபவர்கள் கண்டிப்பாக சாதாரண ஆட்கள் இல்லை. படித்தவர்கள் தான். வாசிக்கக் கூடியவர்கள். அவர்களில் பாதிப்பேர் வாசித்தாலே உங்களுக்கு புதுவாசகர்கள் வருவார்கள். என்னைப்போல. உங்களை அறிமுகம் செய்த சாருவுக்கு நான் நன்றியுடன் இருக்கிறேன். நிறையபேருக்கு உங்களை அவர்தான் அறிமுகம் செய்திருப்பார் என்று நினைக்கிறேந்- தீதும் நன்றே

  7. drumarfarook

    மதிப்பிற்குரிய ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,
    வணக்கம்.
    முன்பு இணைய வாசிப்பை நான் மிகவும் விரும்பினேன். ஒரு கட்டத்தில் சீரியஸான விவாதங்களில் கூட நம்மூர் ‘மொட்டக்கடுதாசி’ ஆசாமிகள் கும்பல் கும்பலாக உள்புகுந்து குழப்பினார்கள்.

    தன் பெயரைக்கூட பதிவில் விட்டுச்செல்லாமல் முகமூடி அணிந்த இந்த ஆசாமிகள் கருத்து சுதந்திரம் பற்றி பேசிக்கொண்டே, தம் கருத்தை ஏற்காதவர்களை எதிரிகளின் கைக்கூலிகள் என்று கூசாமல் கூறுபவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

    எந்த தளத்தில் யார் இருப்பார்களோ என்ற பயமும், இருக்கிற கொஞ்ச நேரத்தை இப்படி யாராவது தின்றுவிடுவார்களே என்ற பதைப்புமாக இப்போதெல்லாம் என் இணணய வாசிப்பு மிகவும் குறைந்துபோயிருக்கிறது.தமிழ் இணையப்பக்கங்களில் இந்தப்போக்கு மிகவும் அதிகரித்திருக்கிறது.

    நீங்கள் குறிப்பிட்டிருப்பது முற்றிலும் சரிதான் ‘கோழிச்சண்டை பார்க்கும் மனோபாவம்’ இங்கே தலைவிரித்து ஆடுகிறது.

    ஆனால் வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் நீண்ட நாள் தாக்குபிடிக்க மாட்டார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. தொடர்ந்து இயங்கும் உங்களைப் போன்றவர்களே இதற்காக வருந்தினால் வாசகர்கள் என்ன செய்வது?

    அன்புடன்,
    அ.உமர் பாரூக்

  8. tdvel

    உங்களிடம் நான் காணும் பெரும் பிரச்சினையே உங்களுக்கு மாற்று கருத்து எழுதுவதற்கான வாய்ப்பை நீங்கள் அளிப்பதேயில்லை. உங்களுடைய ஆணித்தரமான நேர்மையான தர்க்கத்தினால் எங்களை திருப்தி செய்துவிடுவதனால் நாங்கள் விளக்கம் கேட்டு எழுதகூட வாய்ப்பில்லாமல் போகிறது.
    ஆனால் இந்த கட்டுரையில் எனக்கு மாற்றுக்கருத்து உண்டு. அந்த காலத்திலிருந்தே இலக்கிய சர்ச்சைகள் மூலமே மக்கள் இலக்கியத்தின்பால் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளார்கள். நான் இளைஞனாய் இருந்த போது பட்டிமன்றங்கள் போன்ற வலிந்து உருவாககப்படும் விவாதங்கள் மூலமே எனக்கு இலக்கியங்களின் அறிமுகம் ஏற்பட்டது.(குன்றக்குடி அடியார்கள் போன்றவர்களுக்கு பெரிதும் கட்டமைபட்டிருக்கிறேன்.)
    அரசியல் என்றால் இந்திராகாந்தி ஒரு கதாநாயகி மற்றும் இதர அரசியல்வாதிகள் வில்லன்கள் என்று ஒருகாலத்தில் எண்ணியிருந்தேன்.
    துக்ளக் சோ’வுடனான, குமுதம் மற்றும் இதயம்பேசுகிறது இதழ்கள் மேற்கொண்ட ஒரு சர்ச்சையின்போது துக்ளக் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.(இன்று வரை அது தொடர்கிறது). அதன்மூலம் எனக்கு அரசியலை எப்படி அணுகவேண்டும் என அறிந்துகொண்டேன். ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் விருப்புவெறுப்பற்ற முறையில் சிந்திப்பதில் ஒரு பயிற்சியே கிடைத்தது.
    நீங்கள் பேசாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என சிலர் கூறியிருக்கின்றனர். ஆனால் நீங்கள் விளக்கம்கூறியிருப்பது சரியானது மற்றும் அவசியமானது என்றே கருதுகிறேன். உங்கள் வாசகர்கள் பலதரப்பட்டவர்கள். சிலருக்கு இன்னும் உங்களைபற்றி சரியான மதிப்பீடு வளர்ந்திருக்காது. அவர்களுக்கு இவ்விளக்கம் மிகவும் தேவைப்பட்டிருக்கும். நீங்கள் பதிலளிக்காமல் விட்டிருந்தால் அவர்களை கைவிட்டதைப்போல் ஆகும்.
    ஒரு கோயிலுக்கு பலதரப்பட்டவர்கள் வருவார்கள், சிலர் வெறுமென சிற்பங்களை வேடிக்கைப்பார்க்க வருவார்கள். வந்துவிட்டு போகட்டுமே.

    அன்புடன்
    த.துரைவேல்

  9. JMO_bhaktan

    Boss,
    make it a paid website and that should filter out the rabble-rousers. Still, if they come, they deserve it.

  10. M.A.Susila

    அன்பு ஜெ.எம்,குருவணக்கம்.
    தங்கள் கருத்து முற்றிலும் உண்மை.தீவிர இலக்கிய,சமூகச் செய்திகளை விட வம்புக்காக வலை படிக்கும் கூட்டமே பெருகி வருவது வருத்தமளிப்பதுதான்.
    அண்மையில் எனக்கு நேர்ந்த அனுபவம் இது.
    டி.பி.ராஜலக்ஷ்மியின் ‘கமலவல்லி அல்லது டாக்டர் சந்திரசேகரன்’என்னும் நாவல்,
    மீள் பிரசுரமாகியிருக்கும் தகவலை ஒரு வார இதழில் தற்செயலாகப் பார்த்தவுடன் , அப் படைப்பு எனக்கு ஏற்கனவே பரிச்சயமாகியுள்ளதாலும் , அதைப் பற்றிய சில கூடுதல் விவரங்களை அளிக்க என்னால் முடியும் என்பதாலும் அவற்றை இணைய வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விழைந்து அது குறித்த பதிவை ஒரு நடிகையின் நாவல் என்ற தலைப்பில் எழுதினேன்..ஆனால் அதற்குக்கிடைத்த வாசக எதிர்வினை நான் சற்றும் எதிர்பார்த்திராதது.
    அந்தப் பதிவை நான் வெளியிட்ட நாள் முதல் என் வலைக்கு வரும் வாசகர்களின் எண்ணிக்கை திடீரென்று சற்றும் எதிர்பார்க்காத வகையில் கணிசமாக அதிகரித்தது , எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியமூட்டியதோடு , திரைப்படம் என்ற ஊடகத்தின் கவர்ச்சியும் அது கட்டி எழுப்பும் மாயையும் எத்தனை வலிமையானது என்ற பிரமிப்பையும் என்னுள் கிளர்த்தியது.
    நவம்பர்2.’08 இல் இந்த வலைப்பூவைத் தொடங்கியது முதல் இலக்கியம், சமூகம், பயணம் என்று பல பிரிவுகளில் பல பதிவுகளை நான் இட்டிருந்தபோதும்….இரவு மூன்று மணி வரை கூடக் கண் விழித்துத் தீவிரமான பல செய்திகளை எழுதியுள்ளபோதும் அதற்கெல்லாம் எனக்குக் கிடைக்காத வாசகர் வரவு தற்செயலாக..அதிகம் சிரமப்படாமல் எழுதிய இந்தப் பதிவுக்குக் கிடைத்த்தது. வலைக்கு வருவோரின் எண்ணிக்கை அப்போது 4 மடங்கு கூடியது என்றால் அதில் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் சமூகவியல் செய்தி ,நடிகையின் நாவல் பற்றிய பதிவாக அது அமைந்தது மட்டுமே என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
    அதனால் எனக்கு விளைந்த மன வேதனையையும்
    ஒரு நடிகையின் நாவல் : சில எதிர்வினைகள் , சில அதிர்வுகள்
    என்று வலையில் பதிவு செய்து என் ஆற்றாமையை ஆற்றிக் கொண்டேன்.
    ஒரு வேளை நமீதாவையோ ..இன்னும் அதைவிடப் புதிய ஒரு நடிகையின் கதையையோ என் வலையில் எதிர்பார்த்து வந்தவர்கள் ஏமாந்து போயிருந்தாலும் கூட இன்னொரு வகையில் அது அவர்களுக்குப் பயனுள்ள புதிய செய்தியை அளிப்பதாகவே இருந்திருக்கும் என்று ஆறுதல் கொண்டேன்.
    என் குறைவான அனுபவமே இத்தகையது என்றால் தங்களைப்போல எழுத்திலேயே வாழ்பவர்கள் இடும் பதிவுகள் எந்தக் கருப்பொருள் சார்ந்தவையாக இருந்தாலும் அவற்றை எதற்காக நாடி வரும் வாசகனுக்கும் அதனால் ஒரு புதிய உள்ளொளி கிடைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.
    அன்புடன்,
    எம்.ஏ.சுசீலா.

Comments have been disabled.