Daily Archive: September 18, 2017

சங்கர மடங்களும் அத்வைதமும்




  அன்புள்ள ஜெயமோகன், மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து கடிதம் எழுதுகிறேன். தொடர்ந்து தங்களை வாசித்து கொண்டும் தங்களின் உரைகளை கேட்டு கொண்டும்தான் வாழ்க்கையை வாழ்கிறேன். நான் எனது முதல் கடிதத்தில் எழுதியிருந்தேன். நான் வேதாத்திரி மஹரிஷியின் மனவளக்கலை பயிலுபவன் என்று. அடிப்படையில் அத்வைதமே இதன் தரிசனம் . அத்வைதம்  குறித்து தெய்வத்தின் குரல் வாசிக்க தொடங்கியிருக்கிறேன். கிட்டத்தட்ட 500 பக்கங்கள் அதுகுறித்து பெரியவர் விளக்கியிருக்கிறார். சரி இப்போது பல பேர் பெரியவர் குறித்து  உரைகளை ஆற்றுகிறார்களே என்று யூடூபில் …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/102404

வாள் – கடிதம்




இனிய ஜெயம், நீண்ட  வருடங்களுக்குப் பிறகு,  இன்று  வாள்  சிறுகதையை  மீண்டும் வாசித்தேன்.   மிக மிக தனித்துவமான  கதை. தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில்  ”பிறிதொன்றில்லாத ”கதை.  ஆனாத்தா  என்று  சொன்னீர்களே அது. விஷ்ணுபுரத்தில்  பவதத்தரும் அவரது  மைந்தனும்  சந்திக்கையில் வரும் உரையாடலில் ”விஷ்ணுபுரம்  எந்த மீறலையும் அனுமதிக்காது.  மீறி நிகழ்வதை  ஐதீகமாக மாற்றி இன் நகரின் ஆலயத்துக்குள் அடக்கி விடும் ”  என வரும். அதன் மற்றொரு பரிமாணத்தின் வடிவே இக் கதை.  விஷ்ணுபுரத்தில்   …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/102379

ஆலய அழிப்பு – கடிதங்கள்




நம் ஆலயங்களுக்கான ஐந்து நெறிகள் அன்புள்ள ஜெயமோகன்,     திருப்பணி என்ற பெயரில் அறநிலையத்துறை செய்யும் அராஜகங்கள் பற்றியும், மணல்வீச்சு மூலமாக புராதனங்களை அழிக்கும் போக்கு பற்றியும் நீங்கள் தொடர்ந்தும் எழுதி வருகிறீர்கள். இது பற்றி நான் இரண்டு மூன்று கடிதங்கள் எழுதி, அனுப்பாமல் விட்டேன், எழுதி என்ன ஆகப் போகிறது என்ற ஆயாசமே காரணம். தற்போது ராஜமாணிக்கம் எழுதியுள்ளதைப் பார்த்ததும், மறுபடியும் எழுத வேண்டுமென்ற உந்துதலினால் இக்கடிதம்.     திருச்சியைச் சுற்றியுள்ள பல்வேறு …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/102387

வெண்முரசு – நூல் பதினைந்து – ‘எழுதழல்’ – 4




ஒன்று : துயிலும் கனல் – 4 ஏவலன் அறைக்குள் வந்து “கணிகர்” என்றான். சகுனி காலை மெல்ல அசைத்து அமர்ந்துகொண்டு வரச்சொல்லும்படி தலையசைத்தார். ஏவலர் கணிகரை தூளியில் தூக்கிக்கொண்டுவந்து அவரருகே இடப்பட்ட தாழ்வான மெத்தைப்பீடத்தில் அமர்த்தினர். கணிகரின் வலிமுனகல்களையும் முகமாற்றத்தையும் கூர்ந்து நோக்கியபடி சகுனி முகவாயை தடவிக்கொண்டிருந்தார். கணிகர் பெருமூச்சுகளுடன் அமைதியாகி “மஞ்சம் மீண்டு சிவமூலியை இழுத்த பின்னர்தான் என்னால் மீளமுடியும். அவைநிகழ்வுகளைப்போல கொடியவை பிறிதில்லை” என்றார். பீடத்தில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த துரியோதனன் கணிகர் வரும்வரை ஒரு …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/101889