Daily Archive: March 17, 2017

வரம்பெற்றாள்




ஞாயிறன்று காலை மூன்றுமணிக்கே எழுந்துவிட்டேன். மூன்றுமணிநேரமே தூங்கினாலும் மனம் துல்லியமாக விழித்திருந்தது. ஆறு மணிவரை எழுதிக்கொண்டிருந்தேன். கீழே சென்று டோராவுக்குச் சில பணிவிடைகள் செய்து குலாவிவிட்டு ஒரு காலைநடை கிளம்பினேன். இருபதடி தூரத்துக்கு அப்பால் தெரியாதபடி நல்ல இருட்டு. சிற்சில நீர்த்துளிகள் காற்றிலேறி வந்து விழுந்தன. மரங்கள் சலசலக்கும் ஒலி. காலையில் எழும் பறவைக்குரல்கள் குறைவாக இருந்தன. பார்வதிபுரம் கால்வாயில் நீர் இருட்டாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஏழெட்டுப்பேர் குளித்துக்கொண்டிருந்தனர். ஒரு பெண்மணி துணிதுவைத்தாள். கால்வாயை ஒட்டியே புதிதாக வந்துள்ள …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/29389

தேவதேவன் -தக்காளி




வணக்கம். நமது வீட்டில் தானாக முளைத்து எழுந்த செடியில் இன்று பறித்த தக்காளி அம்மா கையில் இருக்கிறது. அம்மா ஆஸ்பத்திரி போய் வந்தாள் இன்று. பார்க்கணும் என்று தங்கையிடம் படமெடுத்து அனுப்பக் கேட்டேன். அவள் இந்த படத்தை அனுப்பி “அம்மா கைல என்னன்னு சொல்லு பாப்போம்” என்றாள். நான் “நம்மூட்டு தக்காளி” என்றேன். அவள், “தேவதேவன் தக்காளி” என்று சொன்னாள். ‘கவிதைவெளி’ ஞாபகம் வந்ததுவிட்டது. எல்லாரிடமும் அதைப் பகிர்ந்துகொண்டேன். ஜெ. ‘எல்லாம் எவ்வளவு அருமை’ இல்லையா? அம்மாவின் …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/96232

ஐரோம் ஷர்மிளா -கடிதங்கள்




அன்புள்ள ஜெ என் தனிப்பட்ட நிலைபாடுகளை உங்கள் வாதங்களால் அழித்து உங்கள் கருத்துகளை என்னுள் நிறுவுகிறீர்கள். இதனால் புதிதாக தெரிந்துகொண்டேன் என்ற சிறிய மகிழ்ச்சி ஒரு புறமென்றாலும் என் முந்தைய கருத்து குறித்து நான் அறிந்தது குறைவோ, அதனால்தான் எளிதில் உங்கள் வாதங்களால் தோற்கடிக்கிறீர்களோ என்ற எண்ணமும் வருத்துகிறது. மேலும் அறிந்துகொள்ளவும் தூண்டுகிறது. நன்றி. எப்போதும் உங்கள் எதிர் தரப்பாகவே இருக்க விரும்புகிறேன். தினம் தினம் என் கருத்துகள் சாவதைப் பார்க்கும் ஒரு துயர சோகத்திற்கு அடிமையாகிவிட்டேனோ …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/96399

‘வெண்முரசு’–நூல் பதின்மூன்று–‘மாமலர்’–45




45. குளிர்ச்சுழி மலைச்சரிவில் முண்டன் முயல்போல, பச்சைப் பந்துபோல பரவியிருந்த புதர்களினூடாக வளைந்து நெளிந்து பின்னால் தொடர்ந்து வர, பெரிய கால்களை தூக்கிவைத்து புதர்களை மிதித்து சழைத்து பாறைகளை நிலைபெயர்ந்து உருண்டு அகலச்செய்து பறப்பதுபோல் கைகளை வீசி முன்னால் சென்ற பீமன் நின்று இடையில் கைவைத்து இளங்காற்றில் எழுந்து வந்த மலர் மணத்தை முகர்ந்து ஒரு கணம் எண்ணங்களை இழந்தான். பின்னர் திரும்பி இரு கைகளையும் தலைக்கு மேல் கூப்பி விரித்து “அதே மணம்! ஐயமே இல்லை, …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/96431