Daily Archive: February 16, 2017

பழம்பொரி




    என் நண்பர்களில் பேலியோ டயட் எனப்படும் இறைச்சித்தீனி இளைப்புமுறையை சிரமேற்கொண்டவர்கள் மூவர். அரங்கசாமி, விஜய் சூரியன், ராஜமாணிக்கம். மூன்றாமர் வீரசைவம். ஆகவே சைவ பேலியோ. புதிதாகத் தழுவிக்கொண்ட மதத்தை நாம் உள்ளூர நம்புவதில்லை. ஆகவே அதை உறுதியாகத் தழுவிக்கொள்ள விழைகிறோம். அதற்குச் சிறந்த வழி அதைப் பரப்புவதுதான். மூவரும் பேலியோவின் பெருமையை அந்தந்த வட்டாரங்களில் தீவிரமாகப் பரப்பினர் மூவருமே இளைத்தனர் என்பதைச் சொல்லவேண்டியதில்லை. குறிப்பாக விஜய் சூரியன் சென்றுதேய்ந்திறுதலாக ஆகிக்கொண்டிருந்தார். பார்க்கவே பயமாக இருந்தது. …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/95401

மலர்ப்புரி அவிழ்தல்




  உங்கள் எழுத்தை முதலில் வாசிக்க முயன்ற நாட்களை அடிக்கடி நினைத்து பார்ப்பேன். இத்தனை கடினமாய் ஏன் இவர் எழுத வேண்டும் என்று சலித்திருக்கிறேன். பிறகு புரிந்தது, உங்கள் எழுத்துக்கள் கேட்பது சிதறாத கவனம். அதைக் கொடுக்கும் போது பதிலுக்கு கிடைப்பது பெரும் நிறைவு. வெண்முரசு தொடங்கியதில் இருந்து தொடர்ந்து உங்களை வாசித்து வந்தாலும் சமயங்களில் காரணம் ஏதுமின்றி முழுமையாய் துண்டித்து கொண்டு சோதித்து பார்த்திருக்கிறேன். பலரை போல எனக்கும் கவிதை எழுத பிடிக்கும். ஆனால் உங்களை …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/95346

ஒற்றை தேங்காய்க்கு வந்த சோதனைகள்




  அன்புள்ள திரு.ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு, வணக்கம். நலம். நலம் விழைக பிரார்த்திக்கின்றேன். தங்களின் குறளினிது உரைகளை கேட்டுவருகிறேன் என்பதால் அங்கிருந்தே தொடங்குகிறேன். ‘வான்சிறப்பு’ இயல் கடவுள் வாழ்த்தைத் தொடர்ந்து வருவதற்கு பல அவசியங்கள் இருக்கலாம். பல வகையில் இந்த அத்தியாவசியங்கள் பற்றி தெரிந்திருந்தாலும் இன்றே இதன் அற்புதத்தை உணர்த்தேன், மழை! மழை!! மழை!!! பல முறை தண்ணீர் இறைத்தாலும் செடிகள் உயிரை பிடித்துக்கொண்டு ஒரு மழைக்காகத்தான் ஏங்கும் போலும். ஆம் இதைத்தான் உணர்ந்தேன் அந்த செழிப்பை பார்த்தபிறகு, …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/95356

‘வெண்முரசு’–நூல் பதின்மூன்று–‘மாமலர்’–16




16. அறமென்றமைந்தோன் இளவேனில் எழுந்தபின் தோன்றும் முதற்கதிர் முதல் மலரைத் தொடுவதற்கு முன் தங்கள் முலைதொட வேண்டுமென்று தேவகன்னியர் விழைவதுண்டு. அவர்கள் அழகை பொன்கொள்ளச் செய்யும் அது. தன் தோழியர் எழுவருடன் இமயச்சாரலில் அமைந்த சௌகுமாரியம் என்ற சோலையை அடைந்து அங்கு ஓடிய சிறு காட்டாற்றில் பாய்ந்து நீராடி ஈரக்குழல் உதறி கரையேறி மலர்செறிந்த மரக்கிளைகளில் தொங்கி ஊசலாடி விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள் ஊர்வசி. நீந்துகையில் மீன்களென்றும் கிளை தாவுகையில் கிளிகளென்றும் ஓடி ஒளிகையில் வெண்முயல்கள் என்றும் புதர்கள் ஊடே …

மேலும் »




Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/95315