«

»


Print this Post

வெற்றி கடிதங்கள் 3


images

அன்பு ஜெ,

நலம் என்று அறிகிறேன்…

உங்கள் “வெற்றி” சிறுகதையை படித்தேன், பொதுவாகவே பெண் வெறுப்பு அதிகம் உள்ள இந்த சமூகத்தில் – சமீபமாக அவ்வெறுப்பினால் பெண்கள் அடையும் பாதிப்புகள் தான் எத்தனை – இப்படிப்பட்ட ஒரு கதை பெண்களைப்பற்றி மேலும் ஆழமாக எதிர்மறை எண்ணங்களை இச்சமூகத்தில் உருவாக்காதா?

அந்தக்கதையிலுள்ளது போல் நிகழ்வதற்கான சாத்தியங்களைப்பற்றியோ, அது சரியெனவோ தவறெனவோ நான் விவாதிக்க விரும்பவில்லை.. எதைப்பற்றியும் எழுத எவருக்கும் உள்ள உரிமையைப்பற்றியும் நான் சந்தேகிக்கவில்லை… ஆனால், நீங்கள் பேசும் அறத்தின் கீழ் இப்படியாகப்பட்டவை வருமா வராதா என்று நீங்களே யோசித்துக் கொள்ளுங்கள். ” பொதுவாகவே பெண் வெறுப்பு அதிகம் உள்ள இந்தச் சமூகத்தில் இப்படியான ஒரு கதை தேவைதானா?”. அல்லது அறம் என்பதும் பெண்களை ஒதுக்கி வைத்து நீங்களெல்லாம் தனியாக இயங்கும் மற்றும் ஒரு தளமா?

என் சிறு எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

அன்புடன்,

லைலா எக்ஸ்

***

அன்புள்ள ஜெ.,

“நல்ல பெண்கள் அழுத்தத்தால் வளைவார்கள்” – இந்த வரியை யோசித்துக்கொண்டே
இருந்தேன்.. தன் மகன் இறந்து உச்சகட்ட துயரத்தில் இருந்தபோது, தன்
மனைவியுடன் உடலுறவு கொண்டது குறித்து ஒரு நடிகர் எழுதியிருந்தார்…
என்னை மிகவும் பாதித்த கூற்று அது…

அன்னா கரீனினா நாவல் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.. மொத்தமாக வீழும்வரை கரீனினா தன் கணவனிடம் காட்டும் அந்த மோகினித்தனமான அலட்சியம்,வீழ்ந்தபிறகே மீண்டும் பெண்ணாகிக் குறுகி நிற்கிறாள்.. காமம் என்ற யட்சி
எப்போதும் நம் பின்னாலேயே நிற்கிறது, ஒருமுறை திரும்பிப் பார்த்தால்
போதும் போலும்..

நன்றி,
ரத்தன்

***

ஜெ,

‘வெற்றி’ சிறுகதை தந்த பாதிப்பில் இருந்து மீள முடியாத இந்த நொடியில் தான் உங்களுக்கு எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். அவ்வளவு எளிதில் கடக்க முடியாத ஒரு விஷயத்தை இக்கதையின் வழியாகக்கடத்திவிடுகிறீர்கள். கதையின் இறுதியிலிருந்து கதையைத் துவக்கிக் கொள்கிறேன். நமச்சிவாயத்தின்மீதி நாட்களையும், அவர் மனைவி வாழ்ந்த நாட்களையும், மனைவியின் இறுதி நாட்களில் அவளைரங்கப்பர் வென்றதை நமச்சிவாயத்திடம் கூறும் நொடியையும், அதற்கான காரணம் என வளர்த்துச்செல்கிறேன். இப்படி வளர்ப்பது தானே அக்கதையிலிருந்து வெளியே வரும் வழி.
இக்கதையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த இடங்கள் இரண்டு,
“ஆனால். அர்ஜுனன் அத்தனை பெண்களையும் வென்றது அவன் பெரிய வில்வீரன் என்பதனால் அல்ல.அவன் அஸ்தினபுரியின் சக்ரவர்த்தியின் தம்பி என்பதனால்தான். அதை ரங்கப்பர்தான் ஒருமுறைசொன்னார்” என அந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றி ஆரம்பிக்கிறார் நமச்சிவாயம், ஆனால் அவ்வரிகளைமீண்டும் உரையாடலில் சொல்லவில்லை. இப்படி ஒரு வரியில் அந்த உரையாடலுக்குள் கொண்டுசெல்வதால் கதைக்குள் எளிதாகப் பயணம் செய்ய முடிகிறது. ஓர் ஆணின் வலிமையும் தாண்டி அவனின்புறவயமான வளமே ஓர் ஆணிடம் தன்னை ஒப்புக் கொடுக்க வைக்கிறது என ரங்கப்பரின் மனஓட்டத்தை ஒரே வரியில் வாசகனிடம் வெளிப்படுத்திப் பின் ஒரு விரிவான உரையாடலுக்குக் கூட்டிச்செல்வது கவர்ந்தது. ஏனோ இந்தப் பகுதியை கடக்கும் பொழுது, தி.ஜா.வின் ‘அம்மா வந்தாள்’இல்குருகுலத்திலிருந்து வரும் அப்பு, தன் தம்பியின் உருவத்தையும், சிவசுவின் உருவ ஒற்றுமையையும்கண்டு கொள்ளும் தருணம் ஞாபகம் வந்தது. வாசகனை ஓங்கி ஒரு அடி அடித்துவிட்டு, பின் மெதுவாய்கை பிடித்து அழைத்துச் செல்வது போல் இவை எனக்குத் தோன்றியது.
பின் இந்த வரிகள் “ஆண்களுக்கு ஆசையைவிட ஆணவம்தான் அதிகம். ஒரு இடத்தில் தோற்றுப்போகாமல் இருப்பதற்காகக் கொல்லவும் சாகவும்கூடத் தயாராக இருப்பார்கள். தான் எங்கும்தோற்காதவன் என்று நினைக்கும் ஆணவத்திற்காக எதை வேண்டுமானாலும் இழப்பார்கள்.” மறுபடி,மறுபடி சொல்லிக் கொள்கிறேன் இவ்வரிகளை.

நன்றி,
ஸ்ரீ சங்கர் கிருஷ்ணா

***

அன்பிற்கும், மதிப்பிற்கும் உரிய ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,

நலம் என எண்ணுகிறேன். வெற்றி சிறுகதை பற்றிய என்னுடைய விமர்சனம்.

ஆணின் ஆணவத்திற்க்கும், பெண்ணின் கற்ப்புக்கும் போட்ட முடிச்சு இந்த சிறுகதை. கதை மிக கூர்மையாக இருந்ததால், படித்து முடிக்காமல் விலக முடியவில்லை. சில வார்த்தைகளின் மூலம் எளிதாக காலத்தையும், மனிதர்களின் வர்ணனையும் காட்டி, கதையை வாசனுக்குள் நிகழ வைத்துவிடுவது கதையின் மிக முக்கியமான வெற்றி. அதை ஜெ அவர்கள் மறுபடியும் நிகழ்த்திக் காட்டியிருக்கிறார்.

பெண்ணின் கற்ப்பு என்பது ஆண் ஆணவத்தின் உச்சிக் குடுமி. அதற்க்கு கதையின் நாயகன் எஸ்.ஆர்.என் போல பல காரணங்களை நாம் கற்ப்பித்துக் கொள்ளலாம். பெணணைக் கவர்தல் என்பது ஆணின் வெற்றி அல்லது தோல்வி என்றே நாம் நாடோடி காலத்திலிருந்து கருதிக்கொள்கிறோம். அது வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் பல மாறுதல்கள் அடைந்து இங்கு மற்றோரு வழியில் வெளிப்படுகிறது.

கிளப்பில் நாயகன் போதையில் உளர ஆரம்பித்து, அந்த உரையாடல் அவன் ஆணவத்தை தொட்டதும், சுளுக்கென்று உரைத்து சவால் விடுகிறான். சவால் விட்ட பிறகு, தான் பயப்படுகிறேனா என அவன் தன்னையே கேட்டும் கொள்கிறான். ஆனால் வெளி உலகுக்கு தன்னால் அதைக் காட்டிக்கொள்ள முடியவில்லை. அது ஆணின் சுபாவம். இந்த அலைச்சலில் தொடங்குகிறது கதையின் முடிச்சு.

கதை முழுவதும் இந்த இரட்டை நிலையே அவனிடம் காணக்கிடைக்கிறது. உண்மையிலே அவள் மனைவியின் கற்ப்பு அவனுக்கு முக்கியமா? என்ற கேள்வியை முன் வைக்கும் போது அது கேள்விக்குறியே ஆகிறது.

நாச்சிமுத்து கவுண்டர் சொன்ன ஆலோசனையை அவனால் ஏற்க்க முடியவில்லை. காரணம் எல்லோர் முன்னிலையிலும் தான் தோற்க்க கூடாது என்பதுதான் முக்கியமாகப்பட்டதே ஒழிய மனைவியின் கற்ப்பு என்பது அதன் காரணமானவே காகப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஒருவேளை அவன் ஆணவத்திற்க்கு எதுவும் பங்கம் இல்லை என்றால் அவன் உள்ளுர மனம் இப்படியும் நினைத்துக் கொண்டது, தன் மனைவியின் கற்ப்பின் விலை ஐந்து லட்சம் என்று. உடனே என்ன கீழ்மை எண்ணம் இது என்ன தன்னை தானே திட்டியும் கொள்கிறான். பல இடங்களில் இந்த நிலையிலேயே அவன் அலைகழிக்கப்படுவது கதையில் முடிச்சுகளை இறுக்கிக்கொண்டே வந்தது.

அண்ணனின் ஆணவம், தன் தம்பி தன்னை விட பெரியவன் ஆகிவிடுவானோ என்ற இடத்தில் பாதிக்கப்படுகிறது. தம்பியின் ஆணவம் சீண்டப்படுவது கண்டுகொள்ளாத அண்ணனின் பிள்ளைகளால், படிப்பைச் சொல்லி தன்னை கீழ்மைப்படுத்தும் அண்ணனால், பழைய பாலில் டீப் போடும் அண்ணியால். நாயகனோ தான் பென்ஸ் கார் ஆடர் வாங்கிவிட்ட தகவலைச் சொல்லி அவர்கள் ஆணவம் சீண்டப்படுவதை உள்ளுர இரசிக்கிறான். இந்த உலகமே ஆணவத்தின் விளையாட்டு. யார் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பது வாழ்வா சாவ பிரச்சனை. ஒருவேளை எஸ்.ஆர்.என் தோற்றிருந்தால் நிச்சயம் தன் மனைவியை வெட்டிவிட்டு தானும் தூக்கில் தொங்கியிருப்பான். பல வருடங்களுக்கு பிறகு தனக்கு கிடைத்த ஐந்து லட்சம் பரிசின் இரகசியம் பற்றித் தெரிந்தும் அவன் சாகவில்லை.

அப்படியானால் வென்றது யார்? என்ற கேள்வி எழும். கதையின் முடிச்சு வென்றது ஆணவமே என அவிழ்க்கப்படுகிறது, காரணம் தான் தோற்க்கவில்லை என உலகிற்க்கு அவன் சூதில் வென்றதன் மூலம்,நிறைய சம்பாதித்தது மூலம் நிரூபிக்கிறான்.

அவள் மனைவி கற்பை இழந்தது ஒரு வகை குறீயிடாக கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அது வாழ்க்கையின் தோல்வியை காட்டும் குறீயிடு. நாயகன் வாழ்க்கையில் தோற்று, ஆணவம் என்னும் போட்டியில் வென்றிருக்கிறான்.

அன்புடன்,
மகேந்திரன்.

***

வெற்றி [சிறுகதை]

***

தொடர்புடைய பதிவுகள்

  • தொடர்புடைய பதிவுகள் இல்லை

Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/98926