«

»


Print this Post

பஷீர் – கடிதம்


IMG_9137

 

ஜெ,

நலம்தானே? மிக நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு நான் உங்களுக்கு எழுதும் கடிதம்.  கவி பஷீர் பற்றிய கட்டுரை படித்தேன்
சமீபத்தில் என்னுடைய மலையாள நண்பனிடம் என்னுடைய கவி பயணத்தைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது நான் பஷீரைப் பற்றி நிறைய சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.

2001 நவம்பரில் நான் என்னுடய ஒன்று விட்ட அண்ணனுடன் கவி சென்றிருந்தேன். சபரி மலை சீஸன். நாங்கள் இருவர் மட்டும்தான் அப்பொழுது விருந்தினர்கள்.

மூன்று நாட்கள் பஷீர் எங்களுடன் காட்டில் நடந்தார். அற்புதமான மனிதர். ரம்ஜான் மாதம் வேறு. பகல் பொழுதில் உணவேதும் உண்ணாமல், இரவில் ப்ளாக் டீ, உலர வைக்கப்பட்ட பழங்களை மட்டும் உண்டார்.

மூன்று நாட்களும் இரவுணவிற்குப் பிறகு அங்குள்ள மக்களுக்கு ஈக்கோ டூரிஸம் மூலமாக வருமானத்தை ஈட்ட KFDC செய்யும் முயர்ச்சி, மனித உரிமை, மொழி (மலையாளத்தில் வலிந்து சமஸ்கிருதம் கலப்பதைப் பற்றி அவர் மிகுந்த கவலை தெரிவித்தார். உதாரணமாக மீன் பிடித்தம் என்பதை மத்ஸ்ய பந்தனம் என்று அழைக்க என்ன தேவையிருக்கிறது?) என்று பல விஷயங்கள் பேசினோம். வி ஆர் க்ருஷ்ண ஐயர் மீது அவர் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்ததைக் காண முடிந்தது.

அங்கு இருந்த ஊழியர்களும் ஒரு அரசு நடத்தும் இடத்தில் ஒரு அலட்சியம் இல்லாமல், அற்புதமான சேவை அளிக்க ஊக்கப் படுத்தப்பட்டிருந்தனர். பஷீரும் அவர்களுடன் வெகு சகஜமாக பழகினார்.

கவியில் பெரும்பான்மையானோர் இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர வைக்கப்பட்ட மலையகத் தமிழர்கள். அங்கு ஒரு சிறு ஏலக்காய் தயார் செய்யும் தொழிற்சாலையும் உள்ளது. ஆனால், ஏலக்காய் விளயும் நில அளவை படிப்படியாக குறைத்துக் கொண்டிருப்பதாய் சொன்னார். அங்கு வேலை செய்யும் பலரின் பிள்ளைகள் கைட்-ஆக பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டிருந்தனர். மேலும் ஆதிவாசி இளைஞர்களுக்கும் பட்டையை (சின்னமன்) மரங்களிலிருந்து எடுக்காமல் இருக்க மாற்று தொழில் பயிற்சி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இதற்கிடையே அங்கு எனக்கு கிட்டிய திருப்பத்தூர் தொடர்பு. கவி விருந்தினர் மாளிகையில் ஒரு நாள் காலையுணவின் போது சொந்த ஊரைப் பற்றி பேச்சு எழுந்தது. நான் என் சொந்த ஊர் திருப்பத்தூர் என்று சொன்ன பொழுது, அங்கு வேலை செய்யும் ஊழியர் அவர் திருப்பத்தூரில் நிறைய வருடங்கள் வேலை செய்து சமீபத்தில்தான் இந்த வேலைக்கு மாற்றிக் கொண்டு வந்தேன் என்று சொன்னார். அவருக்கு அந்த ஊரை விட்டு வர மனமில்லை என்றும் தன்னை ஶ்ரீநகருக்கும் பணிமாற்றியதால் அந்த வேலையை விட்டு விட்டு KFDC வேலையை தேடிக்கொண்டதாகவும் சொன்னார்.

திருப்பத்தூரைத் தவிர பஷீர், கவி மூலமாக நமக்குள் இன்னொரு தொடர்பு இருப்பது எனக்கு மிகுந்த மன நிறைவளிக்கிறது.

சீனு.நரசிம்மன்

 

அன்பின் ஜெ எம்.,

கடவுளின் காடு பற்றிய பதிவு கண்டேன்.
எங்கள் இனிய நண்பர் பஷீரைக்குறித்து எழுதியதில் மகிழ்ச்சி.
திரு  பஷீர் அவர்களும் மிகுந்த மனக்கிளர்ச்சியோடு தங்கள் தளத்தில் வெளியான தன்னைப்பற்றிய பதிவின் இணைப்பை மருமகன் பிரமோதுக்கு [வாசிக்கத் தெரியாவிட்டாலும்] அனுப்ப அவர் எனக்கு அதை ஃபார்வேர்ட் செய்திருந்தார்; நான் முன்னமே அதைப்படித்து விட்டது,பிறகுதான் அவர்களுக்குத் தெரியும்.
நானும் பஷீருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினேன். எங்களையும் முதலில் ’கவி’ வனச்சூழலில் வரவேற்று சுற்றிக்காட்டியவர் அவரே, வனம் சார்ந்த இவ்வாறான பணிகளை வெறும் ஊதியத்தின் பொருட்டாக மட்டுமே செய்யாமல் மனம் கலந்த ஈடுபாட்டோடும் உற்சாகத்தோடும் செய்யும் ஒரு சிலரில் குறிப்பிடத்தகுந்த இடம் பஷீருக்கு உண்டு என்பதை அவரோடான முதல் சந்திப்பே எனக்கு உணர்த்தி விட்டது. அவரும் மருமகனும் இணைந்து வனச்சூழலியல் சார்ந்த நூல்களைத் தயாரிக்கும் பணியிலும் கூட ஈடுபட்டதுண்டு.காடும் காடு சார்ந்தவையும் தங்கள் சுற்றம் என்றே பார்க்கும் மனநிலை இருவருக்கும்.
பஷீர் தங்கள் மீது கொண்ட அளவற்ற அன்பையும் மதிப்பையும் எனக்கு எழுதிய பதில் கடிதத்தில் பகிர்ந்திருந்தார். தமிழ் வாசிப்பது தனக்குக் கடினம் என்பதால் உங்கள் பதிவை மிகவும் சிரமப்பட்டே வாசிக்க முடிந்ததாகவும் விரைவில் தமிழ் கற்று உங்கள் வெண்முரசைப்படிக்கும் அளவு தேர்ந்து விடவேண்டுமென்பதே தன் விருப்பம் என்றும் அவர்  சொல்லியிருந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது.
உங்கள் யானை டாக்டருக்குப்பின்னால் பஷீரும் கூட இருக்கிறார் என்பது எனக்கு ஒரு புதுச்செய்தி..
அன்புடன்,
.எம்.ஏ.சுசீலா

தொடர்புடைய பதிவுகள்


Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/86611