«

»


Print this Post

அங்காடி தெரு கடிதங்கள் 4


அன்புள்ள ஜெயமோகனுக்கு,
வணக்கம்.
அங்காடித்தெரு திரைப்படத்தை நானும் மனைவியுமாகச் சென்று ரொறொன்ரோ திரையரங்கு ஒன்றில் பார்த்தோம். பிரமிக்கவைத்தது. இனிமேல் தமிழ் சினிமாவின் முகம் நிச்சயம் மாறும். என் பதிவு கீழே.
 
http://amuttu.com/index.php?view=pages&id=106
 
அன்புடன்
 
அ.முத்துலிங்கம்

அன்புள்ள அ.மு.சார்

உங்கள் மதிப்புரைக்கு நன்றி. பொதுவாக தமிழ் சினிமாக்களை பார்க்கப்போகிறவர்கள் ஒரு வித கேளிக்கை மனநிலையில்தான் செல்கிறார்கள். அதற்கான படங்களே வருகின்றன. அவ்வப்போதாவது வரும் யதார்த்தத்தைச் சொல்லும் இத்தகைய படங்களை எழுத்தாளர்களில் இருந்து சாதாரணர்கள் வரை வரவேற்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது

நன்றி

அன்புள்ள ஜெயமோகன்
இந்த வார சொல்வனத்தில் http://solvanam.com/?p=7575 வந்த கட்டுரையை கீழே இட்டுள்ளேன். இந்த சினிமாவில் தொடப்பட்டுள்ள பிரச்சினை தொடர்பாக எனது எண்ணங்கள் சில்வற்றையும் இன்னொரு பதிவாக அனுப்பியிருந்தேன் அது அடுத்த சொல்வன இதழில் வரும் என்று நினைக்கிறேன். கீழே இடப்பட்டுள்ளது சினிமா பற்றிய பார்வையை மட்டும் சொல்வது. படத்தை அணுகுவதற்கு ரசிப்பதற்குத் தடையாக இசை, காமிரா, லைட்டிங், எடிட்டிங் போன்ற டெக்னிக்கல் சமாச்சாரங்கள் இல்லாத வரை அவை எனக்கு பெரும் பொருட்டல்ல. நன்றாக இருப்பதை உணர்ந்தால் பாராட்டலாம் அதற்கு மேல் பெரிதாகச் சொல்லவோ குறை சொல்லவோ எனக்கு சினிமா சார்ந்த டெக்னிக்கல் அறிவு கிடையாது. என்னைப் பொருத்தவரை படத்தின் கரு, சொல்லப் பட்ட விதம், தாக்கம், யதார்த்தம், அபத்தம் இல்லாத காட்சிகள், தேவையற்ற காட்சிகளின் தவிர்ப்பு ஆகியவையே முக்கியம். அவற்றை மட்டுமே நான் இங்கு குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். அந்த வகையில் தமிழ் சினிமாவின் ஒரு முக்கியமான மாற்று சினிமா இது. நம்மிடம் உள்ள பிரச்சினைகளை அழுத்தமாகச் சொல்வதும், அவற்றை பற்றி மக்களின் மனசாட்சியுடன் பேசுவதும் கூட நல்ல படைப்பின் கடமை. அதை நிச்சயமாகச் செய்திருக்கிறது இந்த அங்காடித் தெரு. அந்த மாற்றத்தை நோக்கி ஒரு பயணத்தை துவங்கி வைத்த உங்களுக்கும், வசந்த பாலனுக்கும் எனது பாராட்டுதல்கள்.
அன்புடன்
ராஜன்

அன்புள்ள ராஜன்

அங்காடித்தெருவில் தொழில்நுட்ப பிழைகள் உள்ளனவா என்று சொல்லத்தெரியவில்லை. நான் அந்த தளத்தில் இல்லை. ஆனால் நாம் கண்மூடி பார்க்காமல் போகிற யதார்த்தத்தைச் சொல்கிறது. முகத்தில் அறைந்ததுபோல சொல்லியாகவேண்டுமென்பது நம் சூழலின் விதி. அப்படி சொல்லியிருக்கிறது.

நன்றி

dear jayamohan
yesterday i had been to angadi theru.i was so impressed by the movie and the desperate love.the images came haunting setting a delicate uneasiness,but still a kind of aesthetic feel.a much needed film at the present environement,i strongly feel.

veli rangarajan

அன்புள்ள வெளி ரங்கராஜன்

நன்றி. படம் சார்ந்த தொழில்நுட்ப குறைபாடுகளை உங்களைப்போன்ற நடிப்பு குறித்த விஷயமறிந்தவர்கள்தான் சொல்ல வேண்டும். யதார்த்தப்படங்களில் தமிழில் சிறந்த சில படங்களில் ஒன்று என்ற அளவில் அதன் இடத்தை அது நிறுவிக்கொண்டிருக்கிறது. உங்கள் பாராட்டு உற்சாகமளிக்கிறது
ஜெ

தொடர்புடைய பதிவுகள்


Permanent link to this article: http://www.jeyamohan.in/7055

10 comments

Skip to comment form

  1. ஜெயமோகன்

    வணக்கம். எனது அங்காடித் தெரு திரைவிமர்சனம்.

    திரைவிமர்சனம்:- அங்காடித் தெரு- ரங்கநாதன் தெருவின் இரைச்சல்களும் கொடூரங்களுக்குப் பிந்தைய ஒரு காதல் உணர்வும்
    http://bala-balamurugan.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

    கே.பாலமுருகன்
    மலேசியா

  2. seba

    அன்புள்ள ஜெ..

    தங்களது வசனம்..நா.முத்துக்குமார் அவர்களின் இயல்பான பாடல் வரிகள் இதுபோன்ற விசயங்களால் மட்டும் அந்த படத்தை பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆவலில் சென்றேன்…. நான் கடவுளில் இருந்த தங்களது வசனத்தின் தனித்துவம் இந்த படத்தில் இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்..

    சோகமான காட்சி அமைப்புக்களால் மட்டும்தான் யதார்த்தத்தை காண்பிக்க முடியும் என்ற…வசந்தபாலனின் எண்ணம் மிகத்தவறானது… இவரது வெயி்ல் படத்திலும் சரி…அங்காடித்தெருவிலும் சரி…ஏன் இவ்வளவு எதிர்மறை எண்ணங்கள் என்றுதான் தெரியவில்லை…
    தங்களது வசனமும் பளிச்சிடாதது…இந்த எதிர்மறை காட்சியமைப்புக்கள்தானோ என்று நினைக்கத்தோன்றுகிறது…

    காசுகொடுத்து சினிமா பார்க்கும் மக்களை…யதார்த்தம் என்ற பெயரில் இயக்குநர் வசந்தபாலன் ஏன் இவ்வளவு சோகத்தில் ஆழ்த்துகிறார் என்பதுதான் தெரியவில்லை…(இதற்கு கேளிக்கையை மட்டும் விரும்புவது என்று அர்த்தமல்ல…)

    (என் மனதில் பட்டதை எழுதுவிட்டேன்…மற்றபடி தங்களையோ…இயக்குநர் வசந்தபாலனையோ குறைசொல்லவேண்டும் என்பது எனது நோக்கமல்ல..)

  3. மஞ்சூர் ராசா

    அன்பு நண்பரே

    இந்தப் படத்திற்கு பலர் விமர்சனம் எழுதியுள்ளனர். பலரும் படத்தை மிகவும் ரசித்து பாராட்டி எழுதியுள்ளனர். ஒரு சிலருக்கு பிடிக்கவில்லை அதற்கான காரணம் ஒரு அழுகாச்சியாக இருக்கிறது என்பது தான். மூன்றாந்தர மசாலாப்படங்களை பாராட்டுபவர்களுக்கு இது போல ஒரு நல்லப்படத்தை ரசிக்கத்தெரியவில்லையே என்பது வருத்தமளிக்கிறது (அவரவர்க்கு அவரவர் ரசனை!).

    இங்கு (குவைத்) தியேட்டரில் படம் வராததால் டிவிடியில் பார்க்க நேர்ந்தது. பிரிண்ட் சரியில்லை என்றாலும் படம் என்னை மிகவும் நெகிழவைத்தது என்பதே உண்மை.

    அ. முத்துலிங்கத்தின் விமர்சனமே எனதும்.

    விரைவில் தியேட்டருக்கு போய் பார்க்க முயற்சிக்கிறேன்.

    உங்கள் வசனங்கள் மிகவும் கச்சிதம்.

  4. Ramachandra Sarma

    நானும் பார்த்துட்டேன். படம் யதார்த்தமாக இருந்தாலும் ஒன்னும் கதை புதிதாக இல்லையே? காட்சிகள்தான் புதிதாக இருக்கிறது. பேக்-ட்ராப் இதுவரை கவனமாக யாரும் தொடாததாக இருக்கிறது. சிக்கன் சூப் ஸோல் கதைகள் போல அங்கங்கே மிகவும் உணர்ச்சிகரமான காட்சிகள் இருக்கின்றது. வசனம் அதற்குத் தகுந்தாற்போல். நான் சொல்வது ஏற்புடையதாக இருக்காது பலருக்கு, ஆனாலும், இதைவிட மட்டமான இசையை இந்த படத்திற்கு யாராலும் கொடுக்கமுடியாது. படத்தின் களத்திற்கும் பாடல்களுக்கும் சுத்தமாக சம்மந்தமே இல்லை. அதுவும் யதார்த்தமாக எடுக்கப்பட்ட படத்திற்கு மிகவும் மேலெழுந்த வாரியான ஒரு இசை. பாடல்கள் மிகவும் சுமாரென்றால், பின்னனி இசை மிக மிக சுமார். யதார்த்தம் என்றால் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று தமிழ் சினிமாவில் ஒரு டெம்ப்ளேட் வைத்திருக்கிறார்கள் போல. உண்மையான யதார்த்த படங்கள் என்றாவது ஒரு நாள் வரும். அதற்கு இது போன்ற படங்களின் வெற்றி, நம்பிக்கைத் தரும்.

  5. ஜெயமோகன்

    அன்புள்ள ஜே எம்
    உங்கள் இணைய தளத்துக்கு உண்டான அடையாள பெயர்கள் மறந்து விட்டேன். அதனால் இங்கு என் கருத்துக்கள் மற்றும் கேள்விகள்.
    இதை உங்கள் தளத்துக்கு மாற்றி விடவும்
    ஒன்று: அங்காடி தெரு அழ வைத்து விட்டது. என் நெல்லை சீமையின் மைந்தர்கள் பற்றிய கதை என்பதால் இன்னுமே உணர்ச்சி கொந்தளிப்பு.
    இப்படி ஒரு விஷயத்தை எடுத்து படமாக்க முனைந்த வசந்த பாலனுக்கு நன்றி வாழ்த்துக்கள்.
    உங்கள் உரையாடல் அற்புதம். ஏலே ஏட்டி என்ற நெல்லை தமிழின் தேன் காதில் பாய்ந்தது.
    அமாவாசைக்கு பொறந்த பயலின் நகைச்சுவையும், யானை வாழும் காட்டில் வாழ முயலும் எறும்பின் நம்பிக்கையும் சிறப்பு.
    இந்த படத்தில் கதையில் வாழ்ந்த அந்த நடிகர்களின் நடிப்பு அதி அற்புதம். கதா நாயகி தவிர எல்லாம் புது முகம் என்றால் நம்ப முடியவில்லை. இது அந்த நடிகர்களின் திறமையா அல்லது இயக்குனரின் திறமையா?
    என் நெல்லை சீமையை குறித்து என்றுமே எனக்கு ஒரு கர்வம் பெருமிதம் உண்டு. பாரதியாரும் வாஞ்சியும் வ உ சியும் புதுமை பித்தனும் எங்கள் மாவட்டம் என்பதால். இப்போது அல்லவா தெரிகிறது திறமைகள் இட்டமொழி, திசையன்விளை, உடன்குடி போன்ற ஊர்களில் எல்லாம் ஒளிந்து கொண்டு இருந்தன என்று??!!
    சரி; தமிழ் படங்கள் தரம் உயர்ந்து கொண்டு இருக்கின்றன என்று என் நம்பிக்கை.

    இரண்டு: காடு படித்து கொண்டு இருக்கிறேன். செல சமயம் ஒண்ணும் வெளங்க மாட்டேங்கு அண்ணாச்சி. என்னென்னவோ புழு பூச்சி செடி மரம் பேர் எல்லாம் எழுதீய, தமிழா இல்ல மலையாளமா தெரிய மாட்டேங்கே? ஒரு botanical அகராதி கூடவே போட்டு இருக்கலாம்னு சொல்லுதேன்.
    அன்புடன்
    சிவா சக்திவேல்

  6. ஜெயமோகன்

    அன்புள்ள ஜெ..
    வணக்கம்.
    அங்காடித்தெரு குறித்த பொதிகை டிவி ஷோவில் நீங்கள் தேமேன்னு உட்கார்ந்திருந்ததைப்பார்த்து பரிதாபமாக இருந்தது. நீங்கள் ஏற்கனவே சொல்லியிருக்கிறீர்கள். டிவி ஷோக்களில் உட்கார்ந்திருப்பது உங்களுக்கு பிடிக்காது என்று.. அதற்கான காரணமும் கூறியிருந்தீர்கள். நீங்கள் சொன்னது போல் அவர்கள் பேசப்பேச நீங்கள் சிரித்தபடி கைகட்டி பவ்யமாக(?!) உட்கார்ந்திருந்தீர்கள். எல்லோரும் நடிகை அஞ்சலியிடமும், டைரக்டர் வசந்தபாலனிடமும், தயாரிப்பாளர் அருண்பாண்டியனிடமும் பேசினார்களே தவிர உங்களிடம் யாரும் பேசாதது ஆச்சரியாமாக இருந்தது. சரி உங்களிடம் பேசுவோம் என நினைத்து நான் லைன் போட்டால் லைன் கிடைக்கவே இல்லை. உங்கள் பேச்சை ரசிகர்கள் கேட்க முடியாமல் போனாலும் ரசிகர்கள் ஒரு விஷயத்தைப்புரிந்து கொண்டிருப்பார்கள். ஜெயமோகன் எவ்வளவு பெரிய எழுத்தாளரா இருந்தாலும் எப்படி தன்னடக்கமாஇருக்காருங்கிறதை…!

    அப்புறம் இன்றைய நகைச்சுவை கட்டுரை படித்து படித்து வயிறு புண்ணாகி விட்டது.

    நன்றி.
    அன்புடன்,
    திருவட்டாறு சிந்துகுமார்

  7. ஜெயமோகன்

    மதிப்பிர்குரிய ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,

    வணக்கம்! ‘அங்காடி தெரு’ நிஜ உலகை நிழல் உலகில் பிரதிபளிக்கும் எளிமையான திரைப்படம், உங்கள் குழுமம் வெற்றிக்கும் உங்கள் உரையாடல் வெற்றிக்கும் வாழ்த்துக்கள்!

    இத்திரைப்படத்தில் நான் இரசித்த உரையாடலை உங்கழுடனே பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்சியடைகிறேன்.

    1) ‘சோபி . . ., இந்த ஒரு அம்பிளைட்டையாவது மான, இரோசத்தோடு இருக்கேனே!’ – வாளைவிட பேனாவிற்கு குர்மை அதிகம்!

    a. சோபி, ஒரு வினாடி எதுவும் பேசாமல் செல்கிறாள் . . – இந்த காட்சி உரையாடலுக்கு மேலும் வலுசேர்கிறது.

    2) ‘இட்டமொழிக்கார்ரே . . .’ – அழகு! இது தான் ஊடலோ . .

    3) ‘யானை வாழும் காடுல தான் எரும்பும் வாழுது’

    4) ‘எதையுமே விற்க தெரிஞ்சாதான் வாழலாம்’ – இன்றைய உலகில் இது எத்தனை உன்மை!

    நன்றி!

    நாராயணன் மெ

    http://kanaiyaazhi.wordpress.com

  8. ஜெயமோகன்

    அன்புள்ள ஜெ

    சமீப காலமாகவே உங்களின் வலை பதிவுகளை வாசித்து வருகிறேன்.காதலியின் கடிதங்கள் எத்துனை முறை படித்தாலும் எப்படி உற்சாகம் தருகிறதோ அப்படியே இருக்கிறது உங்களின் எழுத்தாக்கம். நினைவுப்பரணில் சேமித்து வைக்க வேண்டிய நபர்களில் நீங்களும் ஒருவராய் ஆனதில் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி. பட்டாம்பூச்சி பிடிக்க சென்று தோற்றுப்போய் சிறகுகளின் வண்ணங்களை மட்டுமே கையில் ஒட்டிக்கொண்டு வரும் சிறுவன் மாதிரி உங்கள் உரையாடலில் உருவான அங்காடி தெரு பார்த்து உண்மை என்னை ஓங்கி அறைந்ததில் என் கன்ன மேடுகள் கண்ணீரில் கரைந்து போயிற்று.

    rajeswaran <[email protected]

  9. அ.சிவபாதசுந்தரம்

    அன்புள்ள ஜெயமோகன்,

    “அங்காடித் தெரு”வை நேற்று (12.04.01) இரவுதான் லண்டன் திரையரங்கு ஒன்றில் பார்த்தேன்.

    பல நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு நல்ல தமிழ்ப் படம் பார்த்த மன நிறைவு.

    வசந்தபாலன் படத்தின் ஒவ்வாரு Frameஐயும் அற்புதக் காட்சிச் சித்திரங்களாகச் செதுக்கியிருக்கறார். மிகவும் கச்சிதமான உங்களது உரையாடல்கள் படத்திற்கு மெருகூட்டியிருக்கின்றன. — வழக்கமாக ‘திரைக்கதை வசனம்’ என்றுதான் திரையில் காட்டப்படும். முதன்முதலாக ‘உரையாடல்’ என்ற சொற்பிரயோகத்தை திரையில் பார்க்கிறேன். நல்ல சொற்பிரயோகம் என்பதற்கு அப்பால் ‘திரைக்கதை வசனம்’ என்பதற்கும் ‘உரையாடல்’ என்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டா?

    கதாநாயகி அனைத்துக் காட்சிகளிலுமே மிக இயல்பாகவும் தத்ரூபமாகவும் நடித்திருக்கறார். படத்தில் பல்வேறு தனித்துவமான கதாபாத்திரங்கள்—அவற்றின் செழுமைக்கு உங்கள் உரையாடலின் முக்கிய பங்கு துல்லியமாகத் தெரிந்தது.

    ஒரு சந்தேகம்!- தீர்ப்பீர்களா?- அந்தப் புடவைக் கடையில் வேலை செய்யும் இளம் தொழிலாளிகளுக்கு விநியோகிக்கப்படும் உணவு, விநியோகிக்கப்படும் முறை, அவர்கள் தங்கும் இடம், அவர்கள் நடாத்தப்படும் தன்மைகள் படத்திற்காக மிகைப்படுத்திச் சித்தரிக்கப்பட்டனவா அல்லது நடைமுறையில் அவர்களது வாழ்க்கை உண்மையில் பரவலாக அப்படித்தானா? படத்திற்காக ஓரளவுக்கு மிகைப்படுத்தப் பட்டிருப்பின் எந்த அளவிற்கு மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது? புடவைக் கடைகளில் வேலை செய்யும் இளம் தொழிலாளிகள் தங்கள் எஜமானர்களால் அதீதமானதும் அநியாயமானதுமான சுரண்டல்களுக்கும் துஷ்பிரயோகங்களுக்கும் ஆளாகாது அவர்களது நியாயமான அடிப்படை மனித உரிமைகளாவது காப்பாற்றப்படவும் பேணப்படவும் அவர்களுக்கான தொழிற்சங்கங்கள் அமைப்புகள் எதுவுமே இல்லையா?

    இது எனது சந்தேகம் மட்டுமல்ல- அவ்வப்போது சென்னை சென்று பற்பல புடைவைக் கடைகளில் ஏறி இறங்கும்– என்னுடன் அங்காடித்தெரு பார்த்து ரசித்த, கனத்த இதயத்துடன் வீடு திரும்பிய, “நல்ல படம் தவறாது பாருங்கள்” என்று சக தோழியருக்கு போன் பண்ணிச் சொன்ன– எனது மனைவியுனதும் அவரது தோழியினதும் சந்தேகமும் கூட!

  10. M.A.Susila

    எம்.ஏ.சுசீலா
    அன்பு ஜெ.எம்.,
    தில்லி தமிழ்ச்சங்கம் அங்காடித் தெருவைச் சித்திரை முதல் நாள் திரையிட்ட செய்தியை உங்களிடம் அலைபேசிவழி பகிர்ந்து கொண்டேனல்லவா.அப்படம் பற்றி என் வலையில் நான் எழுதிய பதிவின் இணைப்பை அனுப்பியுள்ளேன்.
    தரமான ஒரு படத்தில் கச்சிதமான பங்காற்றிய உங்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்.
    ‘அங்காடித் தெரு’ – மந்தைகளும்,வதைக்கூடங்களும்
    http://masusila.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

Comments have been disabled.